Wystrzelony jak skurwysyn I'm on a mission

W dzień półtora etatu, w nocy cztery płyty

Pytasz drogi słuchaczu jak sobie radzę z tym?

Nie pytasz, nie istniejesz, a więc chuj ci w pysk

Spróbuj mnie posadzić i kazać mi wysiedzieć

Bez żadnych stymulacji, to pewnie coś rozjebię

To daje komplikacji tyle, że nie wiem

Całe życie po omacku, po rozwodzie trochę lepiej

W wieku lat dziesięciu z dzienniczkiem w ręku

Wykładam prawa ucznia - maskotka belfrów

W liceum apogeum mych możliwości

Bite szkło z emocji - atypowi? Zapomnij...

Jak nie robię rzeczy nowych, życie kulą u nogi

Rzucę jedno z trzech hobby, ręcę pełne roboty

Jedyny autorytet to Henry Rollins

Wytsrzelony jak skurwysyn wciąż piszę zwrotki

Zawsze muszę coś robić, syndrom głównej roli

Nie wyjdę ze swojej głowy, nie mam nad tym kontroli

Za dzieciaka podejrzenie spektrum

Godzinami siedziałem w jednym miejscu

Potem gadanie do siebie, bardzo często

Choć miałem sporo koleżków jako dziecko

Często chciałem być w innym miejscu

Więc zamyślony byłem w swoim uniwersum

Tak dojrzewałem, walcząc z łatką

Że coś tam z moją głową jest nie bardzo

Na imprezach, jakoś głupio i sztywno

Chyba, że ktoś poleje upragnioną czystą

A ręcę zajęte, nieodłączny papieros

Do dziś akurat zostało mi coś z tego

Nadal głównie siedzę i nic nie mówię

Chyba, że mnie wywołasz z lasu

Wtedy krzyżyk na drogę, bo umiem

Prowadzić monologi dowolną ilość czasu