Менің көз жастарым тамшылайды жерге

Тек саған көрсетпеймін

Қайталайсың тек мені сүйемін деп

Ал мен шындықты білемін

Одан да сен үндемесең, болар еді әдемірек

Бөлмеде тек екеуіміз, бұл бөлмеде тек екеуіміз

Одан да сен үндемесең, болар еді әдемірек

Бөлмеде тек екеуіміз, бұл бөлмеде тек екеуіміз

Ауыр сөздің арасынан мән іздеп,

Жеңіл заттарды лақтырып дәлізге

Енді көріспейтін адам тәрізді, ең нәзік жерімізді көздеп,

Өз дегеніңде тұрып, мені көму дұрыс – қазір жеңілгеннен көрі

Өмірдегі бүкіл жамандықты менен көріп

Кеңірдекке темір кіреді де, өлім жақындағандай болады: “сөн” деп,

Бәрін жасадық сөзбен, өткір тым бірақ көрінбейді көзге,

Тек бір сәт, сен болып кеттің өзге, өзгерме тек

Мен іштей өртенемін, сен отпен ойнайсың

Болмайды ыңғайсыз, сен қорықпайсың күйем деп

Өйткені сосын айтасың (Не деп айтасың?)…

Одан да сен үндемесең, болар еді әдемірек

Бөлмеде тек екеуіміз, бұл бөлмеде тек екеуіміз

Одан да сен үндемесең, болар еді әдемірек

Бөлмеде тек екеуіміз, бұл бөлмеде тек екеуіміз

Неден басталғаны маңызды емес әлдеқашан

Үндемей ғана мен, ішкі космосқа қашамын

Жалғыздықта сияқты Вояджер,

Көзім жұмық, бірақ ояу жүрмін,

“Бәрі окей” деп те көрсеткім келеді,

Бірақ мафияда мен ол ең нашар ойыншы,

Ал, сен эгоны жоюшы

Жауап берсем, кейде артық кетем,

Үндемесем, сен артық кетесің,

Бірақ мен білем немен арты бітеді

Себебі біз екі жарты – түгел

Менің сүйегімде тойлап үлгерсең, маған да сарқыт әкел,

Сосын “сүйемін” де, ал мен батып кетемін

Одан да сен үндемесең, болар еді әдемірек

Бөлмеде тек екеуіміз, бұл бөлмеде тек екеуіміз

Одан да сен үндемесең, болар еді әдемірек

Бөлмеде тек екеуіміз, бұл бөлмеде тек екеуіміз

Одан да сен үндемесең, болар еді әдемірек

Бөлмеде тек екеуіміз, бұл бөлмеде тек екеуіміз

Одан да сен үндемесең, болар еді әдемірек

Бөлмеде тек екеуіміз, бұл бөлмеде тек екеуіміз