Die dag heeft mijn fiere hart een half uur lang geworsteld met mijn gezonde verstand

M'n hart zei: 'Ze hebben je beledigd

Ze hebben je behandeld als een stuk stront

Kom op

Ga je bezuipen

Sta op

En zuip je toch ladderzat.'

Dat zei mijn fiere hart

Mijn gezonde verstand:

'Jij staat niet op,

Jij gaat nergens heen

En drinkt geen druppel.'

Mijn hart begon te jengelen:

'Aaah toe nou, toe nou...'

En mijn gezonde verstand weer:

'Nou goed dan, drink er dan eentje,

Maar ga nergens heen, blijf thuis zitten'

Geen druppel

En wat denk je dat er gebeurde?

Dat ik er eentje achteroversloeg en thuis bleef zitten?

Ik heb het nooit uit kunnen houden

De zesde dag was ik al zo totaal verloren

Dat de grens tussen gezond verstand en hart was weggevallen

En samen riepen ze de hele tijd in koor:

'Ga toch naar P.,

Ga toch naar P.!

P. zal je redding zijn,

Een bron van vreugde,

Ga toch.'