Θυμάμαι έκλεινα τα δεκαεφτά τότε.

Ήµασταν μαζεμένοι όλοι στο σπίτι µίας τύπισσας

Εξωσχολικής, και τα πίναµε

Δε φαντάζεσαι τώρα πως είχαµε γίνει

Και πάνω στην κουβέντα αυτή η τύπισσα το πρόσεξε

Είχα γεννηθεί την ίδια µέρα που πέθανε ο Καζαντζάκης.

Ακραία σύµπτωση φίλε!

26.10.57

Και µετά, δεν θυµάµαι ακριβώς τι και πως έγινε

Αλλά η τύπισσα µου χάρισε ένα βιβλίο δικό του,

Και ο τύπος τα έλεγε ωραία.

Πολύ ωραία βασικά...

Μετά το έµαθα.

Ξέρεις, όταν βγήκε εκείνος ο δηµοσιογράφος και τα φανέρωσε όλα

Ήταν κι αυτός στη λίστα µε τους άλλους, τους µεγάλους.

Που δεν ήταν πραγµατικοί άνθρωποι.

Όλα όσα νόµιζα ότι είχε γράψει ήταν γραµµένα από υπολογιστή.

Τεχνητή νοηµοσύνη, ροµπότ ξέρω 'γώ.

Σκάλωσα µε το ποιός άνθρωπος κατάφερε να τον κάνει να γράψει έτσι.

Ακόμη και στον υπολογιστή κάποιος θα έδωσε οδηγίες, έτσι δεν είναι

Κάποιος θα του είπε τι να κάνει

Για εµένα είχε σηµασία, όσο ήταν ο Καζαντζάκης.

Τώρα;

Τι σηµασία έχει