Birden gidenlerdir lanetimin sahibi

İkilemdeki düşünür intiharı ya da kurduğu hayali

Üçkağıttır hokkabazın en temiz kıyafeti

Dört gözle bekler kalbin habersiz ihaneti

Beş para etmez insan sanar kendini altından

Altında gizlenen yalanlar alır insanı başından

Yedikleri çıkmalı ağzından, ölemem hiç kahrımdan

Sekiz çizdiğim cesetlerinde lastiklerim yangından

Dokuz köyden kovulduğumda yazdım bak bu dizeleri

Onlardı muhtarlar, on kere anlatsam da anlamazlar

Saklandıkları ini bastım, olsa da hain tuzaklar

Önüm, arkam, sağım, solum sobe, ezildi başlar

Ezildi başlar

Böğrümdeki taşlar şeytanı avlar

Anlayamazlar

Saydığım duvarlar, aynalı camlar

Ezildi başlar

Böğrümdeki taşlar şeytanı avlar

Anlayamazlar

Saydığım duvarlar, aynalı camlar

Onuncu yaşında sen hiç tattın mı suskunluğu?

Dokuzar ritmik saysam bile alamazdım da uykumu

Sekizçifteyle gezdiğim kalpten bataklıklar kupkuru

Yediveren kokan ellerim tuttu kalemi, böldü uykumu

Altıpatlar sözler bak en güzel silahtır

Beş kardeşi atmak kahpeye en büyük mübahtır

Dört yanı iftira olanın dört duvarı simsiyahtır

Üçgenim: ben, beat ve keyfim, kulakların son duraktır

İkiyüzlüdür insan, dörttür iki kere iki

Birlikten hiç kuvvet doğmaz, tekliğimdir şahidi

Avladım şahini, yükseğe uçsa bile kaçamadı

Tik, tak, tik, tak, zamanın hiç kalmadı

Ezildi başlar

Böğrümdeki taşlar şeytanı avlar

Anlayamazlar

Saydığım duvarlar, aynalı camlar

Ezildi başlar

Böğrümdeki taşlar şeytanı avlar

Anlayamazlar

Saydığım duvarlar, aynalı camlar

Ezildi başlar

Böğrümdeki taşlar şeytanı avlar

Anlayamazlar

Saydığım duvarlar, aynalı camlar

Ezildi başlar

Böğrümdeki taşlar şeytanı avlar

Anlayamazlar

Saydığım duvarlar, aynalı camlar