Nie mam słów na potem, paru nie wypowiedziałem w porę

Chwytają mnie jak poręcz, bo ciągle łapię się za głowę

Zabrakło oleju w niej, a to nim podlewałem ogień

Nienawiści do spraw, które dla was stały się okej

Powiedz kwotę, a zostaną twarzą Żabki

Zbudowałem flotę, potopiłem statki

Tak jak żołądkową, honor biorą z biedronkowej siatki

Siedzę sam na szatni, zakładam słuchawki

Dla tych, co wciąż pragną prawdy, żyje tak jak każdy

Dalej autobusy, dalej w kawie fusy, dalej piątki w barze z najbliższymi duszom

Trochę wleję w siebie, trochę wylewam za duchy

A to miasto wciąż mnie kusi, jakbym był tu pierwszy tydzień

Na życie jak z bajki chyba zabrakło nam życzeń

Samarki i Nike, szanse znowu mają delay

Nie czekaj na cudy, a ty czekaj, może przyjdę

A to miasto wciąż mnie kusi, jakbym był tu pierwszy tydzień

Na życie jak z bajki chyba zabrakło nam życzeń

Samarki i Nike, szanse znowu mają delay

Nie czekaj na cudy, a ty czekaj, może przyjdę

Nie ma słów na potem, paru nie wypowiedziałem w porę

Gadam dziś z powietrzem, siedząc przy twoim grobie

Chuj w metaforę, kładę wszystko, co wiem, na stół

Wdzięczny tylko sobie i mojemu miastu

Widzę cię po twoich czynach, mordo jesteś kłapak

Może kłapać, lata przecina ozory tylko ciężka praca

I choć nie było mnie długo, odnalazłem zapał, żeby śmieci pozamiatać

Już nie pierwsza klasa, stara dobra gra bez zasad

Z prostych słów szczeniaka z czasem ubiła się masa

Tysięcy i setek ludzi, co czują się jak ja

Dzieci bez swojego miejsca, głodne świata

A to miasto wciąż mnie kusi, jakbym był tu pierwszy tydzień

Na życie jak z bajki chyba zabrakło nam życzeń

Samarki i Nike, szanse znowu mają delay

Nie czekaj na cudy, a ty czekaj, może przyjdę

A to miasto wciąż mnie kusi, jakbym był tu pierwszy tydzień

Na życie jak z bajki chyba zabrakło nam życzeń

Samarki i Nike, szanse znowu mają delay

Nie czekaj na cudy, a ty czekaj, może przyjdę