ئاگر که تیه دلی من، خه و ناکه وه چاوی من (آتشی به دل من افتاده، خواب به چشمهایم نمی آید)

ئاگر که تیه دلی من، خه و ناکه وه چاوی من (آتشی به دل من افتاده، خواب به چشمهایم نمی آید)

چما تو ژ من دور که تی بی ژه رو نیه چاوی من (از وقتی تو از من دور شدی چشمانم دیگر سویی ندارند)

رندا من گه ورا من چه ن ساله س له ویا ته مه لی لی چه ن ساله س به ندا ته مه (مهربان من سرور من سالهاست که به دنبال توام سالهاست که اسیر توام)

رندا من گه ورا من چه ن ساله س له ویا ته مه لی لی چه ن ساله س به ندا ته مه (مهربان من سرور من سالهاست که به دنبال توام سالهاست که اسیر توام)

بر دامن شب ستاره گل به گل مینشاندی گل من

با هر ستاره دلم را سوی خود میکشانی گل من

رفتی و گونه هایم خیس از روزگاران

آخر نفهمیدم آن شب اشک من بود یا که باران

باز باران با ترانه، می نوازد نوای شبانه

شور عشقت در دل من، می کشد همچو آتش زبانه

نا امید و بی نشانه، مرغ دل مانده بی آشیانه

باد و باران، دست طوفان، می کشد بر شبم تازیانه

ئه و چ ئاخ و نالینی ده ل شه ویتی به رفینه (این چه آه و فغانیست دل من را شبانه به یغما بردن)

ئه و چ ئاخ و نالینی ده ل شه ویتی به رفینه (این چه آه و فغانیست دل من را شبانه به یغما بردن)

تو بخاتر خودیکی مه بیژه یاره دینه (تو را به خاطر خدا بگو که یار من می شوی)

تو بخاتر خودیکی مه بیژه یاره دینه (تو را به خاطر خدا بگو که یار من می شوی)

باز باران با ترانه می نوازد نوای شبانه

شور عشقت در دل من می کشد همچو آتش زبانه

رندا من گه ورا من چه ن ساله س له ویا ته مه لی لی چه ن ساله س به ندا ته مه (مهربان من سرور من سالهاست که به دنبال توام سالهاست که اسیر توام)

رندا من گه ورا من چه ن ساله س له ویا ته مه لی لی چه ن ساله س به ندا ته مه (مهربان من سرور من سالهاست که به دنبال توام سالهاست که اسیر توام)

رندا من گه ورا من چه ن ساله س له ویا ته مه لی لی چه ن ساله س به ندا ته مه (مهربان من سرور من سالهاست که به دنبال توام سالهاست که اسیر توام)