Podzielony sam zbieram siebie w częściach

Bo nie widziano, jak upadałem w miejscach

Do których echo braw nigdy nie dociera

Najwięcej nauczył smak po mych błędach

Taki młody ja z odrobiną szczęścia

Ominął brak woli walki, abym przestał

Do celu gnać, póki w płucach tlenu reszta

Stąd za dobrze znam cenę czystego powietrza

Już jak mogę płacić za to, że jesteśmy tu?

Powiedz, ile mam grać, żeby pokazać melodie ze snu

Mam dość wielu zbędnych reguł, hej, jak coś, proszę, nic już nie mów, nie

Bo między nami zawsze będzie wielki mur

Nic nie wiesz i nic nie rozumiesz, cóż

Jak mam przeżyć, by nikt nie ucierpiał już?

To, co wtedy stworzyło we mnie taki ból

Mam pragnienie, by ogrzewał mnie tylko lód

Jak coś zmienię, odezwie się na pewno duch

To me brzemię, a noszę teraz tylko puch

Jestem cieniem, czekam tylko na nowy wschód

Może wtedy z nim znajdę skarb całkiem sam

Błądząc w tylu miejscach w drodze do swojego szczęścia

Mam dość, może wtedy w nim znajdę skarb całkiem sam

Odkrywam potencjał w drodze do swojego szczęścia

Mam dość, czuję, że nie mogę przestać

Jestem obcy, szukam siebie przez cały czas

Potrzebuję odrobinę miejsca

Gdzie antidotum na cały urojony wrzask?

A jego echo nie daje odespać

To, co mam z głowy, nosi od rana cały kark

I przez to co dnia patrzę znów do wnętrza

Czy nadal w środku na nowe blizny miejsca brak?

Bo czuję, że moja dusza waga ciężka

Już jak mogę płacić za to, że jesteśmy tu?

Jaką cenę nosi spokój, jak mogę odkupić odrobinę ciszy w środku gdzieś, no powiedz?

Bo między nami zawsze będzie wielki mur

Samemu sobie ledwo dotrzymuję kroku, od kiedy przestałem żyć od piątku do piątku, więc

Nic nie wiesz i nic nie rozumiesz, cóż

Jak mam przeżyć, by nikt nie ucierpiał już?

To, co wtedy stworzyło we mnie taki ból

Mam pragnienie, by ogrzewał mnie tylko lód

Jak coś zmienię, odezwie się na pewno duch

To me brzemię, a noszę teraz tylko puch

Jestem cieniem, czekam tylko na nowy wschód

Może wtedy z nim znajdę skarb całkiem sam

Błądząc w tylu miejscach w drodze do swojego szczęścia

Mam dość, może wtedy w nim znajdę skarb całkiem sam

Odkrywam potencjał w drodze do swojego szczęścia

Mam dość, czuję, że nie mogę przestać

Jak mogę płacić za to, że jesteśmy tu?

Powiedz, ile mam grać, żeby pokazać melodie ze snu