album cover
XIMERONEI
32
Rap
XIMERONEI wurde am 15. Juli 2026 von Andriko als Teil des Albums XIMERONEI - Single veröffentlicht
album cover
Veröffentlichungsdatum15. Juli 2026
LabelAndriko
SpracheGriechisch
Melodizität
Akustizität
Valence
Tanzbarkeit
Energie
BPM127

Musikvideo

Musikvideo

Songtexte

Κάτω απ' τα αστέρια, τη βροχή, βλέπεις τη πόλη
Πες μου τι σε κρατάει, τι σε ξημερώνει
Βρες το δρόμο, μες το κόσμο είμαστε μόνοι, yeah
Πες μου τι σε κρατάει, τι σε ξημερώνει
Κάτω απ' τα αστέρια, τη βροχή, βλέπεις τη πόλη
Πες μου τι σε κρατάει, τι σε ξημερώνει
Βρες το δρόμο, μες το κόσμο είμαστε μόνοι, yeah
Πες μου τι σε κρατάει, τι σε ξημερώνει
Κατεχάκη βράδυ είναι therapy
Άδειο το boulevard
Σα θάλασσα απέραντη, η σκέψη μου σαλπάρει
Δε θέλω να 'μαι απέναντι αλλά πάντα εκεί με πάει
Καλοκαίρι η Αθήνα βράζει, με το μπρο βλέπω μουντιάλ
Έλα και πες μου τι σ' αγχώνει, μάτια σου πάνω στην οθόνη
Μαύρο τζάμι θολώνει, έχω το χέρι στο τιμόνι
Gin με πάγο και tonic, πλαστικό ποτήρι τελειώνει
Χρώμα πάνω στον ουρανό, πες μου που πηγαίνει το story
Άσε λίγο το χθες, μίλα μου για ιδέες, μίλα μου για πλάνα
Ξέρω από ανατροπές, στη πλάτη πληγές έχω και σημάδια
Είναι τόσα που γίναν, άνθρωποι φύγαν μα θα 'μαι ντάξει
Σου 'πα κράτησε ό,τι έμεινε, ό,τι κι αν έγινε θα περάσει
Κάτω απ' τα αστέρια, τη βροχή, βλέπεις τα σύννεφα
Δε το περίμενα, να φύγεις τόσο γρήγορα
Τόσο που ξέφυγα, πέρασα σύνορα
Τόσο που πόνεσα η καρδιά τώρα έχει σίδερα
Κάτω απ' τα αστέρια, τη βροχή, βλέπεις τη πόλη
Πες μου τι σε κρατάει, τι σε ξημερώνει
Βρες το δρόμο, μες το κόσμο είμαστε μόνοι, yeah
Πες μου τι σε κρατάει, τι σε ξημερώνει
Λάθος επιλογές κι ας μην είχαμε γκάμα
Θα 'χατε πεθάνει αν υπήρχε όντως κάρμα
Χθες γλυκοκοίταζαν τα σιντριβάνια
Αύριο θα καπνίζουν κάτω απ' τα πλατάνια
Ένα σβέλτο φιλί στα σκαλιά, δε θα δώσουν ξανά
Μα ο ένας απ' τους δυο δε το ξέρει
Τους είδα σκασμένους μετά από δουλειά
Μα ένα τηλ και πάγωσαν μέρα μεσημέρι
Ματιά σαν ουρανοί όσο ήμασταν εκεί άλλαξαν χίλια χρώματα
Παίζουμε σα παιδιά, στα ρούχα μας νερά
Στα παπούτσια μας χώματα
Να κρατούσε η στιγμή όσο μία ζωή πάλι δε θα το χόρταινα
Ξέρω είχες ζοριστεί, δε το 'χες καν σκεφτεί
Κι ο μαλάκας το χόντραινα
Δε με εμπνέει πια η θέα
Γαμώ τα σπιρτόκουτα με θερμοσίφωνες
Όλη η ομάδα ήθελε κάτι να λύσει
Άλλοι γίναν ράπερς, άλλοι επιστήμονες
Άλλοι βαράνε σακιά
Τυλίγονται σαν ερπετά μα το αίμα τους βράζει
Από όσα ακούς τα μισά
Τα 'γραψε η μοναξιά, φύγε δε με πειράζει
Σαραντάρια στο δυάρι, θα δροσιστούν πάνω στο μοτόρι
Κάποιοι μείναμε ίδιοι από σπόροι
Για να βολεύει άλλαξες το στόρι
Δε θέλω να 'μαι απέναντι απλά που και που μου τη σπάει
Αυτή η πόλη όλο με κουράζει
Μα δε φεύγω όσο μου χρωστάει
Κάτω απ' τα αστέρια, τη βροχή, βλέπεις τα σύννεφα
Δε το περίμενα, να φύγεις τόσο γρήγορα
Τόσο που ξέφυγα, πέρασα σύνορα
Τόσο που πόνεσα η καρδιά τώρα έχει σίδερα
Κάτω απ' τα αστέρια, τη βροχή, βλέπεις τη πόλη
Πες μου τι σε κρατάει, τι σε ξημερώνει
Βρες το δρόμο, μες το κόσμο είμαστε μόνοι, yeah
Πες μου τι σε κρατάει, τι σε ξημερώνει
Written by: Andriko, Giorgos Orfanidis, Jako
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...