album cover
Leptodeiktes
album cover
Leptodeiktes wurde am 16. September 2026 von Sinark Records als Teil des Albums Soltitude veröffentlicht
16. September 2026
LabelSinark Records
SpracheGriechisch
BPM70
Melodizität
Akustizität
Valence
Tanzbarkeit
Energie

Musikvideo

Musikvideo

Songtexte

Την πρώτη φορά στο μικρόφωνο είδα την ψυχή μου να τρέμει
Έτσι όπως τρέμουνε δυο εραστές που συναντιούνται
Μετά από χρόνια χαμένοι
Όλοι αυτοί που ήταν δίπλα την άκουσαν να ανασαίνει
Ξέρουνε ποιοι είναι αυτοί
Κι ας μην τους έχω ποτέ αναφέρει
Ε, εδώ στην πόλη των χαμένων ποιητών
Και των χαμένων κομπλέ
Το 'χω απλό στο μυαλό μου
Σαν τον Inzaghi να κάνει πλασέ
Μες στο Τορίνο κι ας είναι τέρμα ο οποιοσδήποτε
Οι ευχές μας θα φτάσουν σε άλλους πλανήτες έτσι μου είπες
Μετά λέει θα πέσουν στο Άμστερνταμ
Και θα γίνουν τουλίπες
Και έχω κάπου στα τρία λεπτά να σου πω όσα θέλω
Και δεν ξέρω τι παίζει μα έχουν αρχίσει
Να πηγαίνουν γάματα οι λεπτοδείκτες
Φωτογραφίες ταξίδια
Ταινίες που έχω στο μυαλό μου να κάνω
Με έρωτες και πιστολίδια
Και έχω ανάγκη να βγάλω ένα δίσκο
Που να μη λέει τα ίδια
Και έχω ανάγκη να ακούσω ένα στίχο ωραίο που να έχει
Πόσο φοβάμαι μήπως περάσω στη σκοτεινή μου πλευρά
Μήπως μου πούνε και μένα δε φταίνε
Που πέφτω αφού δεν έχω φτερά
Οι μελωδίες υπάρχουνε μέσα μας
Κι ελευθερώνονται στα ξαφνικά
Λες κι είναι κάποιος που έχει τα κλειδιά
Και τις ανοίγει κρυφά
Στο γράμμα που έστειλα στον παιδικό μου εαυτό
Του 'πα να μη σταματήσει να γράφει
Το διάβασε αυτό το ξέρω καιρό
Το βλέπω κάθε φορά που οι λέξεις
Γεμίζουνε άσπρα χαρτιά
Κάθε φορά που ραπάρω στο στούντιο
Στο Χολαργό, στο Γαλάτσι και στον Πειραιά
Πώς βρίσκουμε έμπνευση μες στο μπετό
Ακόμα να το καταλάβεις μα χρόνια το σκάβουμε αυτό
Καίμε αναμνήσεις εδώ όποτε κλείνει ένας κύκλος παλιός
Κι εσύ ρωτάς γιατί γράφω
Ενώ ξέρεις πως δε θα μπορούσα να κάνω κι αλλιώς
Σαν να 'ναι μάχη πολέμου φτιάχνω τις ρίμες σαν βέλη
Τις ακονίζω καλά την ώρα που ανατέλλει
Στέλνω στον Μήτσο το ραπς να τα ακούει όταν θέλει
Νύχτες που δεν τον αφήνει να κοιμηθεί
Από το κλάμα η Νεφέλη
Στα νεφελώματα του ουρανού κρύβω τραγούδια μου πάντα
Θα στα ραπάρω τον Αύγουστο με το καλό στη βεράντα
Είμαστε κάτω από τα ραντάρ και δε μας βλέπει κανείς
Μα το να φτάσουμε τα άστρα είναι το μόνο μας στάνταρ
Όσοι δεν πνίγηκαν όταν οι μπάρες τους γίναν τσουνάμι
Όσοι τις έκαναν γέφυρες
Για να περάσουνε το αγριεμένο ποτάμι
Είναι αυτοί που όταν βλέπουν τον φόβο κατάματα φάτσα
Χαμογελάνε σαν να 'χουνε πάρει διπλό στο Meazza
Αυτό δε θα 'χει ρομάντζα
Ούτε φεγγάρια ούτε και θάλασσες, λίμνες
Ούτε βουνά ούτε δάση
Ούτε κορίτσια που κάνουνε τρίπλες
Μονάχα μπίτια άμα σ' αρέσουν σε πιάνω απ' τη μέση
Και τα χορεύουμε κάποια βραδιά μες στην πόλη του Messi
Στο γράμμα που έστειλα στον παιδικό μου εαυτό
Του 'πα να μη σταματήσει να γράφει
Το διάβασε αυτό το ξέρω καιρό
Το βλέπω κάθε φορά που οι λέξεις
Γεμίζουνε άσπρα χαρτιά
Κάθε φορά που ραπάρω στο στούντιο
Στο Χολαργό, στο Γαλάτσι και στον Πειραιά
Πώς βρίσκουμε έμπνευση μες στο μπετό
Ακόμα να το καταλάβεις μα χρόνια το σκάβουμε αυτό
Καίμε αναμνήσεις εδώ όποτε κλείνει ένας κύκλος παλιός
Κι εσύ ρωτάς γιατί γράφω
Ενώ ξέρεις πως δε θα μπορούσα να κάνω κι αλλιώς
Written by: Dimitris Kranis
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...