Interlude #2 κυκλοφόρησε στις 1 Ιανουαρίου 1968 από Geffen ως μέρος του άλμπουμ Graffiti
BPM86
Μελωδικότητα
Κατά πόσο το τραγούδι έχει καθαρή και αξιομνημόνευτη μελωδία που ακολουθεί καλά καθορισμένα μουσικά μοτίβα. Ένα τραγούδι με υψηλή μελωδικότητα γενικά διαθέτει σαφείς και αξέχαστες ορχηστρικές ή φωνητικές γραμμές.
Ακουστικότητα
Μέτρηση του κατά πόσο ένα τραγούδι βασίζεται σε ακουστικά όργανα (π.χ. πιάνο, κιθάρα, βιολί, τύμπανα, σαξόφωνο) αντί για ηλεκτρονικά ή ψηφιακά
Βαλάνς
Η μουσική θετικότητα ή ο συναισθηματικός τόνος που μεταφέρεται μέσα από τα αρμονικά και ρυθμικά στοιχεία του τραγουδιού. Η υψηλή διάθεση αντιστοιχεί σε συναισθήματα ευτυχίας, ενθουσιασμού και ευφορίας, ενώ η χαμηλή διάθεση σχετίζεται με θλίψη, θυμό ή μελαγχολία.
Χορευτικότητα
Ένας συνδυασμός παραγόντων, όπως η σταθερότητα του ρυθμού, τα ρυθμικά μοτίβα και η έμφαση στον ρυθμό, για να καθορίσετε πόσο κατάλληλο είναι ένα τραγούδι για χορό. Ένα «χορευτικό» τραγούδι μπορεί να έχει σταθερό ρυθμό, επαναλαμβανόμενη μουσική δομή και έντονα downbeat.
Ενέργεια
Η αντιληπτή ένταση ενός κομματιού που μπορεί να επηρεαστεί από τον ρυθμό, τις δυναμικές και τη μουσική πυκνότητα. Ένα τραγούδι υψηλής ενέργειας μπορεί να έχει έντονο ρυθμό και πυκνή ενορχήστρωση, ενώ ένα τραγούδι χαμηλής ενέργειας μπορεί να είναι μουσικά αραιό και να χαρακτηρίζεται από πιο αργούς ρυθμούς.
