Ik ga naar een plek waar de vogels nooit zwijgen, dag noch nacht, waar winter noch zomer de jasmijn ooit raakt uitgebloeid

En vandaag is het vrijdag, en nog over geen twee uur is het precies elf uur, en dan is zij er, dan ben ik op het perron, en dan is zij er met die witte ogen--een soort wit dat overgaat in gebroken wit--die gebroken witte blik, zonder enige wroeging of schaamte

Ga toch met me mee, dan zullen jullie eens wat zien!

En wat laat ik daar nou helemaal achter, daar waar ik vandaan ben gegaan en nog steeds vandaan ga?

Een stel half weggeteerde voetlappen en een werkbroek, een draadtang en een rasp--dat laat ik daar achter!

Mijn hart, mijn hart kent geen berouw

Ik loop door grazige weiden, langs wilde rozenstruiken en koeienkuddes, het koren op de akkers groet me buigend, korenbloemen lachen me toe

De zon gaat onder en ik loop nog steeds