album cover
Dorian
album cover
Dorian fue lanzado el 9 de mayo de 2025 por Walnut Entertainment como parte del álbum Patinia Sto Feggari
Released9 de mayo de 2025
Sello discográficoWalnut Entertainment
IdiomaGriego
BPM111
Melodía
Nivel de sonidos acústicos
Valence
Capacidad para bailar
Energía

Letra

Ξέρω ζεις κι εσύ σ' ένα σπίτι κοντά στο λιμάνι
Σε πλησιάζει τις νύχτες ένα σύννεφο γκρι μα ποτέ δε σε φτάνει
Κι όλο φτιάχνεις νέα είδωλα
Από χρώμιο και νέον
Είχες τόσα να πεις μα τίποτα επιπλέον
Ρωτάς συχνά ποιος ναναι αυτός στον καθρέφτη
Ονειρεύεσαι ακίνητος ενώ το αστέρι έξω πέφτει
Χαζεύεις την πλάνη κι όλο λες πως κουράστηκες
Όλο λες δεν αντέχεις την παγίδα που πιάστηκες
Όλο φταίνε οι άλλοι για εκείνο που έγινες
Συνέχεια λες πως θα φύγεις
Μα τελικά εκεί έμεινες
Συνήθισες να μασάς την τροφή μ' ακόμα δεν την χωνεύεις
Κι όταν όλοι μιλούν σοβαρά
Σε έχω δει να χορεύεις
Τα θέλω σου φύλλα
Τα σκορπά ο αέρας
Θυμάμαι ακόμα τον ήχο της σφαίρας
Να σκάει στο τζάμι
Εκείνης της κρύας ημέρας
Την ίδια στιγμή που σε κοίταγε επίμονα
Μες στα μάτια το τέρας
Το τέρας που σου 'πε
Στον πειρασμό να ενδώσεις
Ρωτάς από που έρχομαι
Κι αν μπορείς να με σώσεις
Κι αν μετά απ' όσα σούπα είπες να με προδώσεις
Ίσως να είναι επειδή
Μόνο αυτό είχες να δώσεις
Ντοριαν με φωνάζουνε
Αυτό είναι το όνομά μου
Καμιά φορά όμως
Εκείνο το πορτρέτο διαφωνεί
Πέρασαν χρόνια για να μάθω
Να συγκρατώ τα δάκρυα μου
Μα απόψε η νύχτα ανοίγει
Στον ουρανό μία ρωγμή
Και εκεί κάτι όμορφα πουλιά
Ψάχνουν το νόημα των πραγμάτων
Κι ολό μπαινοβγαίνουν
Στον καμβά σου ρυθμικά
Μάλλον αυτή πρεπει
Να είναι η χώρα των θαυμάτων
Όλα εδώ κινούνται αιώνια και κυκλικά
Δάχτυλα μέσα στα καστανά μαλλιά μου
Κι όλο τρέμω μήπως έρθεις λιγάκι πιο κοντά
Και μυρίσεις το φριχτό σπάνιο άρωμα μου
Μια σήψη που αναδύεται από μέσα μου βαθιά
Ντοριαν με φωνάζουν
Μα ποιο είναι τ' όνομα μου
Πόσο θα 'θελα
Να πάρω το πορτρέτο αγκαλιά
Να βγάλω τα σκουλήκια
Ένα ένα απ την καρδιά μου
Και μέσα από τον θάνατο
Να βαφτιστώ ξανά
Τα νύχια μου στο δέρμα
Η επιφάνεια νικά
Μακάρι να βγαίνε από πάνω μου αυτή η άσχημη ομορφιά
Μα όσο το κοιτάω
Τόσο μοιάζει να 'ναι εσυ
Κι αφού ο χρόνος δεν υπάρχει
Ποια είναι αυτή η σωστή στιγμή
Θυμάμαι πόσο αγαπούσες αυτό το καβαλέτο
Κάθε νύχτα τα μάτια ανοίγω
Κι είσαι εσύ είμαι στο πορτρέτο
Το έδαφος υποχωρεί
Με αυτές τις μαγικές κινήσεις
Πυκνή ατμόσφαιρα προσφέρεται για συγκινήσεις
Χαθήκαμε μέσα στο χρόνο μου ουρλιάζει το παρόν
Αν τον κοιτάξεις μες στα μάτια
Ο φόβος δες
Απομακρύνεται σαν πέταγμα πουλιών
Written by: Cilia Katrali, Giorgos Digenis, Tom Papathanasis, katscenes
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...