การทรมาน เพื่อใครสักคน มันไม่สวยงามไม่พิเศษขนาดนั้น

ที่เราทนอยู่ เพื่อให้เราได้อยู่ด้วยกัน มันคงถึงเวลาต้องจากกัน

ก็รู้ว่าเธอคงเสียใจ แต่หวังสักวันจะเข้าใจ

ฉันว่าวันนี้พอดีกว่า ปล่อยให้รักลอยไป อยู่กับสายลมที่ไม่หวนคืนมาเหมือนเดิม

เพราะว่าวันนี้ ฉันคงจะต้องยอมปล่อยมือ ขอให้เธอเข้าใจที่ฉันทำ

สายลมโชยอ่อน เคล้าและคลอเมื่อเราใกล้กัน

ดั่งความฝันที่เกิดขึ้นจริงในคืนนั้น

รู้ความจริงอยู่ ว่ามันคงจะอีกไม่นาน ราตรีนี้กำลังจะจบลง

เก็บรักที่มี ไว้ให้กัน และหวังสักวันจะเข้าใจ