album cover
1402
album cover
00:05
01:55
02:25
02:45
03:35
00:00
04:50
Ultimi 7 giorni
1402 è stata scoperta più frequentemente a circa 2 minuti and 25 secondi dall'inizio la canzone durante la settimana passata

Testi

: ۱
مردم آبادی
سر ها داغه از افیون آگاهی
ولی دریغ از یه نقطه مشترک بینمون
سر مفهوم آزادی
حتی اتحاد امروز سر گره خوردن نخ بادبادک هاست
زادگاه چپاول، این سال ها خزان
بانگ اذان سر میده پایگاه چپا
وردشون آیات
صلوات مِلکِشون آباد
جاده و پل بینشون آزاد
واسه ما مِهرِشون آبان
شاهد باش رو دیوارا گلوله
جیب خالی ما خرجِ قُشون
غنچه کُشون
قنات خالی واسه ی دست های سدّ قُنوته
تو چنته جنونه یه نَنگِ دو نونه
دلم پر می کشه تَنگِ غُروره
ولی اینو هر جوری بگم افته
که تاریخ ما به ستم قفله
زخمیت می کنن تا دهن باز کنی که زهر رو بدن خوردت
سِر شی نسبت به اینکه یه دختر‌ رو یه ون برده، یه زن مُرده
این خون تازه جوهر پیشگفتار قصست، تو فریب اداشوـ
نخوری که داره هر دفعه عمدا پایین می بره ضریب خطاشو
یعنی دلیل بقاشون مساوی باخت همه
بجای اینکه به سر سبز این ملت صبور تاج بزنه
از پاشون خار بکَنه
ساچمه تنت
 می کَنه پاشنه درت
انگار غرق لذت از ذوق آتیش و خاکستره
تو قاب یه زنه-
که صداش به گوش من میاد
یکی‌ گفت بمون بجنگ قیام
یکی گفت بزور بکن بیا
اون بیرون صف جلو ارباب دولّا راست
آرمان سر همون دلاراست
که ما این ور درگیر هجوم صفریم
تحریم و سرود نفرین
حالا ما عدد کدوم فکریم ؟
اون فکری که نمی شناسیم؟
این جلد ها عوض میشه جز توش
هزار برچسب و پرسش و گل پوچ
کدوم پرچم یا جنبش الگو تر
از اشک‌ زن و غرش پرشورش
که خودسوز میلاد اون روزه
که جا ی گوله می باره گلبوسه
سنگین سر
از این ننگین زهر
از جو حاکم و تمدید صبر
از حق ساکت و تبلیغ زرد
مغز فاسد تدوینگر
از حرف شاهد اصلی
که مفت بِر شد به منافع کثیف
اون صفحشو به خون ما تزیین کرد
تا دلش ترکید...
همخوان :
زن جیغ زد
از میون جمعیت
چهار ستون ها لرزیدن
 اما حتی انگیزه‌هامون غم انگیزن
 تنش رو کوبید رو خاک سرد
این برهوت که روزی باغ سبز بود
دارم به کام مرگـ-
میرم نمونده دیگه نای ترک
: ۲
به مصلحت خود به دختر بی حجاب گفت مُهِم اینه دلت پاکه
مُهِم حفظ خاکه، مُهِم به هم رسوندنِ نقطه اشتراکه
گفتن، حس ها رو پختن
وعده ی دیار انسان خوشبخت
ولی باز میان حصار قدرت
ما شدیم پیاده نظام دشمن ؟
فشار دشمن رو‌ منه با چرخ دندش
به شما که رسید، بد نگذشت
اون خون که می کنه از رگ نشت
از فرزندیه که دیگه برنگشت
تکرار شد، تکراری نه
منو به حال خود بسپارینم
اسم ها میرن تو مسیر ریل میندازن
اشک ها برات سیل می سازن
این نسخه ها بی دوامن
بی دوا من، سرفه هام بی امانن
که حتی در رفت زِوارِ ماسکم
شاید سرفه صدا رو باز کرد
لگد مال نیمه جان زیر پاشون
به تقلا به نجات می گه آشوب
میره پا چوب، خون سرازیره پا جوب
سراسیمه واژگون ، سرا بی نقاب شد
نما دینه عناوین نمادینه
لاف روشنفکری برای چینه
پروا ز پرواز پرا چیده
اینا روحم رو عمیقأ خراش میده
بازی گرگ و میشه
لطفی که واسه قوم و خویشه
تو خالی، نمی تونی پر کنیش
کرکریش از جو کرک و ریشه
دیگه فردام به درک
بذار لااقل حرفامو بزنم
خاکش رو خوردم ، تعصب کشیدم
بگو کجا باز تحصن بشینم ؟
ها؟ من که بی پایانم
اینکه آیا می رسم آیا نه-
واسم مهم نیست من آزادم
از جایی بخونم که وایستادم
یه راستگوی مزاحم
سَره به هزار چاپلوس نخاله
قطره اشک هام بارون سوال
مقاومت اولین قانون ثبات
حسرت من نوشته ی رها
این خونست نه جبهه ی جهاد
تنفر دارم از تماشا دادن ملت و غم این چهره به جهان
تو چشمات بستست، وا کن، بنگر
به این پیکره ی بی در و پیکر
به اون غفلت از صحبت ملت
به این دقت تو بردن و پیگرد
سراسر این خبرا همه
ندا میده یکی‌ از نفرها کمه
بار سنگین کمرا خمه
این آدم نیست، ابر آدمه
ایران شده همه جا مزه ی خبر
غافل از بطن لحظه ی خطر
با وعده ی جهنم غل و زنجیر زد
تا دلش ترکید "زن جیغ زد"
تشنه مثل لوت
رشته مثل کوه
جاری مثل رود
سرپا مثل سرو
لَخته مثل مو
خشم معتبر
نامردها دستشون تبر
Written by: Yas
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...