album cover
SIPSI
Hip-Hop/Rap
SIPSI è stato pubblicato il 12 dicembre 2025 da 4802597 Records DK2 come parte dell'album 4h DIASTASI
album cover
Data di uscita12 dicembre 2025
Etichetta4802597 Records DK2
LinguaGreco
Melodicità
Acousticità
Valence
Ballabilità
Energia
BPM109

Crediti

PERFORMING ARTISTS
TH3O TH3O
TH3O TH3O
Vocals
Boem Boem
Boem Boem
Vocals
COMPOSITION & LYRICS
TH3O TH3O
TH3O TH3O
Songwriter
Boem Boem
Boem Boem
Songwriter
Kritis Kritis
Kritis Kritis
Songwriter
Parwn Parwn
Parwn Parwn
Songwriter
PRODUCTION & ENGINEERING
Kritis Kritis
Kritis Kritis
Producer
Parwn Parwn
Parwn Parwn
Producer

Testi

Να ζω τη ρουτίνα μου το έχω συνηθίσει
Ο πιο αντικοινωνικός που έχεις συναντήσει
Παλεύω να γράψω τις ρίμες εδώ και δυο μήνες
Αλλά ζωγράφιζω τι σήψη
Κοιτάω για ερέθισμα να με ταρακουνήσει
Μα ακόμα και αυτό με έχει κουράσει σαν πρέπει
Απλά έχω άρνηση σε ό,τι έχει σκέψη
Γι' αυτό οι κι'κωλάρες στο insta μ' έχουν μουσκέψει
Ποιος θέλει να μπει σε ένα τρόπο ζωής
Να μοχθεί, να παράγει και να κουραστεί
Κανείς δεν θέλει
Ποιος θέλει να μπει σε ένα τρόπο ζωής
Να αράζει και να ρεμαλιάζει σαν να μην τον νοιάζει
Δεν συμφέρει
Θες ή δεν το θες είναι η φύση μας αυτή
Είναι εύκολο να κάνεις τα πάντα
Όμως οι συνέπειες δεν έρχονται απ' έξω
Μ' από μέσα και σου τρών' σιγά σιγά τη ψυχή και τη σάρκα
Κάνε τώρα μια επιλογή
Οι στίχοι έχουνε απ' ενα μαλάκα γραφτεί
Δεν είμαστε επιλογές που κάνουμε
Μα επιλογές που επαναλαμβάνουμε
Και εκείνες που αρνούμαστε να κάνουμε σερί
Να ζω στη ρουτίνα μου το έχω συνηθίσει
Άσε με λίγο, άσε με λίγο
Να ζω στη ρουτίνα μου είναι εκείνο που μετράει
Νομίζει πως με έχει στο χέρι και με κεντάει
Την έριξα στο πάτωμα και μου χαμογελάει, aight
Στην δουλειά μισά μισά
Στην παρέα μισά μισά
Στο σπίτι μισά μισά
Τα μισά διεκδίκησα
Είναι αλήτισσα
Τα είχε πάρει όλα για την πάρτη
Την πήρα χαμπάρι όμως και τα ζήτησα
Δεν υπάρχει κανένα έλεος
Αν είσαι αφελής και αδαής
Οδοστρωτήρας πάνω σου να σέρνεσαι σαν έρμαιο, ανέμελο
Ήτανε μια φορά και ένα καιρό
Όταν το πήγαινα σχολείο και τώρα. Τέλος
Πάρ' τις ευθύνες και τα πόδια σου μικρέ
Και βγες στο πάρκο που πουλάνε όλοι τουπέ
Και θα ψαρώσεις να είσαι βέβαιος
Όταν δουλειά θα ψάχνεις και ένα τέρι
Και ένα σπίτι να φωλιάσετε μαζί και χέρι χέρι
Κοίτα φίλε πόσες αλλαγές η ζωή προσφέρει
Κοίτα πώς η επιτυχία του να τ' άχεις θέλει χάρη
Πόση η διεκδίκησή τους σε τραβάει και σε εξιτάρει
Όμως η συντήριση τους κοστίζει και έχει βάρη
Ήταν νέο το παλληκάρι και έκανε και δυο παιδιά
Και να τους ζήσουνε και να' ναι όλοι καλά
Ευτυχισμένοι ήταν στη βάφτιση στο γάμο που δώσαν τόσα λεφτά
Και το χόρευαν, θα τους χορέψει αργότερα διπλά
Και είναι ωραία τα storytelling όμως δεν γράφω ιστορίες
Γράφω τις ανάγκες και για τις ανθρώπινες πορείες
Και για αυτούς που ζουν χωρίς αδιαφορίες
Όλο έχουν απορίες
Αφού ευτυχούν γιατι ζουν με διαμαρτυρίες
Να ζω τη ρουτίνα μου το έχω συνηθίσει
Ο πιο αντικοινωνικός που έχεις συναντήσει
Παλεύω να γράψω τις ρίμες εδώ και δυο μήνες
Αλλά ζωγράφιζω τι σήψη
Κοιτάω για ερέθισμα να με ταρακουνήσει
Μα ακόμα και αυτό με έχει κουράσει σαν πρέπει
Απλά έχω άρνηση σε ό,τι έχει σκέψη
Γι' αυτό οι κι'κωλάρες στο insta μ' έχουν μουσκέψει
Να ζω τη ρουτίνα μου το έχω συνηθίσει
Να ζω στη ρουτίνα μου είναι εκείνο που μετράει
Νομίζει πως με έχει στο χέρι και με κεντάει
Την έριξα στο πάτωμα και μου χαμογελάει, aight
Είδα στα μάτια σου όλα τα ψεύτικα
Απογοητεύτηκα το βούλωσα και έφυγα
Είδα στα μάτια σου όλα τα ψεύτικα
Οπότε μπερδευτηκά όλα για το κέφι μου
Είδα στα μάτια σου όλα τα ψεύτικα
Στην τρέλα σου μπλέχτικα τη γεύση σου γεύτικα
Είδα στα μάτια σου μα τώρα δεν έχει πια
Τώρα δεν έχει πια Κοιτα με γιατρεύτηκα
Πέφτει η σιωπή
Στον κόσμο που ανασφάλεια περισεύει
Σου είχα πει πως θα είμαι εκεί αν με γυρεύει η γιορτή
Τελείωσε απότομα κι εσύ μικρό παιδί και είναι η ώρα περασμένη
Δεν περιμένει ούτε η αγάπη στη γνωστή γωνία
Στο χάρτη έψαξα για το παλάτι άστεγος για μια ευκαιρία
Γυρίζω έγινα δάκρυ στα μάτια σου
Έγινα πιο όμορφη αγκαλιά στα σκαλοπάτια σου
Έγινα κλέφτης που τρυπώνει απ' το παράθυρο και ξέσκαρτάρω τ'ασχημά για ένα πιο ωραίο αύριο
Περπάτησα και κράταγα σφιχτά το χέρι σου
Εύχες να γίνουν τα όνειρα όταν έπεφτε τ' αστέρι σου
Σου είχα πει μην εμπιστεύεσαι
Και πιο πολύ μη δένεσαι στον κόσμο που αναλώσιμος θέλουν να φαίνεσαι
Σου είχα πει μην εμπιστεύεσαι
Και πιο πολύ μη δένεσαι στον κόσμο που αναλώσιμος θέλουν να φαίνεσαι
Να ζω τη ρουτίνα μου το έχω συνηθίσει
Να ζω στη ρουτίνα μου είναι εκείνο που μετράει
Νομίζει πως με έχει στο χέρι και με κεντάει
Την έριξα στο πάτωμα και μου χαμογελάει, aight
Written by: Boem Boem, Kritis Kritis, Parwn Parwn, TH3O
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...