Με σκοτώνει που δε σε νοιάζει

Με σκοτώνει που με έβαλες στη θέση αυτού

Αυτού που θέλει περισσότερο

Ή μάλλον αυτού που θέλει

Με σκοτώνει που ακόμα σε σκέφτομαι

Που επηρεάζεις ακόμη τις μέρες μου

Ενώ εγώ μπορεί να μην περνάω από το μυαλό σου ούτε τυχαία

Άδικο δεν είναι

Άδικο δεν είναι να ασκεί κάποιος τόση εξουσία πάνω σου

Κι εσύ σε αυτόν καμία

Θα σκότωνα για να κερδίσω έστω έναν γύρω σε αυτό το παιχνίδι εξουσίας

Μια μέρα μέχρι να ξημερώσει η επόμενη

Να μη διασχίσεις ούτε κατά λάθος τις νευρικές απολήξεις μου

Κι εκείνη τη μέρα όλα να σου θυμίζουν εμένα

Να μην υπάρχει λεπτό που να μπορείς να ξεχαστείς

Να μοιραζόταν λίγο

Πιο δίκαιο δε θα τανε?

Κι όμως αυτό πιστεύω ότι ίσως γίνει μια μέρα

Αυτό που δε μπορώ να ξέρω είναι

Αν εκείνη τη μέρα θα αισθάνεσαι κάτι

Αν θα σφίγγεται κάτι μέσα σου στη σκέψη μου

Η εξουσία μου δε φτάνει μέχρι εκεί βλέπεις

Έτσι νομίζω τουλάχιστον

Κι αν είναι να σου κολλήσω στο μυαλό

Σαν ένα πιασάρικο διαφημιστικό

Ας μη με θυμηθείς καθόλου

Θα σε θυμάμαι μόνο εγώ