Tholoは、アルバム『{albumName}』の一部として2024年12月20日にHotbox NetworkによりリリースされましたKsorkia - EP
BPM104
メロディック度
楽曲がどれだけ明確で覚えやすいメロディを持ち、はっきりとした音楽パターンに沿っているかを示します。メロディック度が高い楽曲は、わかりやすく印象に残る楽器やボーカルラインが特徴です。
アコースティック度
楽曲が、電子楽器やデジタル合成音の代わりに、どの程度アコースティック楽器（ピアノ、ギター、バイオリン、ドラム、サックスなど）に依存しているかを示します。
ヴァランス
楽曲のハーモニーやリズムによって伝わる音楽的なポジティブ度や感情的トーンを示します。値が高いほど幸福感、興奮、陶酔などの感情を表し、低いほど悲しみ、怒り、憂鬱などの感情を表します。
ダンサビリティ
テンポの安定性、リズムパターン、ビートの強調などの要素を組み合わせて、楽曲が踊りやすいかどうかを示します。ダンス向きの楽曲は、一定のテンポ、反復的な音楽構造、強いダウンビートを持つ傾向があります。
エネルギー
楽曲の知覚される強さを示し、テンポ、音量の変化、音の密度などによって影響されます。エネルギーが高い曲は、力強いリズムや密度の高い編成を特徴とし、エネルギーが低い曲は、音の間隔が広く、テンポもゆったりとした構成になる傾向があります。
歌詞
Τόσοι αργοπεθαίνουμε στο πείραμα
Μα κάποιοι φύγαν ξαφνικά κι εγώ τους λέω θύματα
Και στον απόηχο των λέξεων μου αναλύοντας
Ακούγονται αλυσόδεσμοι που σέρνω με τα βήματα
Δεν είναι τίποτα - ο πόνος θα περάσει
Ο μήνας θα περάσει και ο χρόνος θα περάσει
Οι ήρωες μας πέφτουνε και οι δαίμονες μας χίλιοι
Στάζει το ταβάνι κι έχουνε λεκιάσει οι τοίχοι
Και οι ραπάδες που φυτρώνουν σαν γκαζόν
Δεν είναι καν ραπάδες μα ράπερς ιμιτασιόν
Γιατί δεν ασχολούνται πλεόν με τα lyrics και τα flows
Μα με media και shows - άρα ποιος έκανε ποιόν
Είναι τα όρια στενά και είναι τα σύνορα θολά
Για αυτό πληγώνονται δικοί μας μες στα στήθια
Επικηρυγμένες οι ζωές μας και τα χρήματα πολλά
Για αυτό το βλέμμα σου παντού πιάνει συντρίμμια
Πες μου αλήθεια, όταν θα νοικιάζουμε τα σπίτια τους
Με φράγκα απ' τις δουλειές τους ηρεμία τι θα σημαίνει
Όταν θα τρώμε αμαγείρευτα υλικά να δυναμώσουμε
Να αντέξουμε ό,τι μας περιμένει
Θα έχει πάντα δυο μεριές η ιστορία - δυο φορές η μαλακία
Ή θα είναι όλα αστεία
Έχουμε άραγε ελπίδες να εξελιχθεί η ζωή μας
Ή το είδος τις σκοτώνει μία - μία
Πάνω στα κουφώματα
Σφηνωμένοι λογαριασμοί με γνώριμα ονόματα
Μετράνε τις ζωές μας και τις κοστολογούνε
Μα τις φωνές μας δεν τις ακούνε
Το μέλλον θολό
Ανάμειξη ονείρων με βρώμικο παρόν
Σκοτώνονται ιδέες όσο ψάχνεις για ευρώ
Τίποτα πιο λογικό
Το μέλλον θολό
Ανάμειξη ονείρων με βρώμικο παρόν
Σκοτώνονται ιδέες όσο ψάχνεις για ευρώ
Τίποτα πιο λογικό
Θέλω ένα flow να κάνω μπάσιμο
Κάπως σαν τον Γιάννη - χωρίς να με κάνει διάσημο
Άσχημο τέλος θα έχουν όλα τελικά
Αφού τα μέτρα δε γεμίζουνε με αλήθειες αλλά με χρυσαφικά
Πόσο κοστίζει να τρυπώσεις μες στα αφτιά μου
Να μπεις μες στο μυαλό μου να αφανίσεις τη μιλιά μου
Να μου λες να το κουνάω κοιτώντας τα προβλήματά μου
Να μου λες πώς να τις φέρνω μέσα στα παπλώματά μου
Το ίδιο κέρμα - δύο όψεις
Άλλοι φτύνουν τα εγώ τους - άλλοι φτύνουνε απόψεις
Αν δεν το ζεις πώς περιμένεις να το νιώσεις
Δεν το άρχισες ποτέ μα ήρθε η ώρα να το κόψεις
Δε μιλάμε την ίδια γλώσσα
Όσο έψαχνα το πόσο εσύ ρώταγες με πόσα
Στην πόζα είμαι αμήχανος στο booth όμως μου βγαίνει
Στην πόζα είσαι απίθανος μα με το rap σου ξένοι
Μαλακίες - χάνω τη μεγάλη εικόνα
Τα παιδιά απ' τη γειτονιά μου στις γωνίες είναι ακόμα
Και στο κέντρο τα ταΐζουν δακρυγόνα
Είναι μέχρι να τους σβήσει του δικαστή η γόμα
Για αυτό προσέχουμε πού πάμε και τι λέμε
Δε ρίχνουμε ευθύνες πουθενά γιατί όλοι φταίμε
Δεν έχουν όμως όλοι το ίδιο μερίδιο
Για αυτό διπλοτσεκάρουν τι έχει μέσα το σακίδιο
Το μέλλον θολό
Ανάμειξη ονείρων με βρώμικο παρόν
Σκοτώνονται ιδέες όσο ψάχνεις για ευρώ
Τίποτα πιο λογικό
Το μέλλον θολό
Ανάμειξη ονείρων με βρώμικο παρόν
Σκοτώνονται ιδέες όσο ψάχνεις για ευρώ
Τίποτα πιο λογικό
Το μέλλον θολό
Ανάμειξη ονείρων με βρώμικο παρόν
Σκοτώνονται ιδέες όσο ψάχνεις για ευρώ
Τίποτα πιο λογικό
Το μέλλον θολό
Ανάμειξη ονείρων με βρώμικο παρόν
Σκοτώνονται ιδέες όσο ψάχνεις για ευρώ
Τίποτα πιο λογικό
Αλλάζουν οι εποχές οι rappers βγαίνουνε στην πίστα
Δε θα γίνω κηδειόχαρτο αλλά ανάρτηση στο insta
Τα lives τα προμοτάρουνε με story όχι αφίσα
Και πλέον οι γκραφιτάδες παριστάνουν τον γραφίστα
Η Αθήνα ακόμα ζέχνει
Το rap δεν είναι τέχνη
Μία κάνω τον σκλάβο και μία τον καλλιτέχνη
Πλέον βάζω παντελόνια που στενεύουν στον αστράγαλο
Και σφίγγω τη ζώνη στη μέση να μη μου πέφτει
Ουσία δε βρίσκω πλέον την αραίωσαν με νέφτι
Πλήρωσα λογαριασμούς για αυτό δεν έχω κέφι
Οι γονείς μου ήταν άθεοι από τότε που θυμάμαι
Αλλά η μάνα μου προσεύχεται μη δει τον γιο της κλέφτη
Πού να της εξηγείς τώρα πως όλα είναι δικά μας
Πως όλα είναι κλεμμένα από τον Παρθενώνα
Μέχρι τα παπούτσια τα μπουφάν και τα αντιανεμικά μας
Πως δε θα βρούνε γη να περπατήσουν τα παιδία μας
Εκείνη τη στιγμή που εσύ πετάς την τελευταία μπουκιά στον κάδο
Κάποιος ψάχνει τα σκουπίδια να τη βρει
Κι εκείνη τη στιγμή που εσύ τη βρίσκεις κάτω από το ντουζ στη ζέστη
Κάποιος ψάχνει στη βροχή να κοιμηθεί
Τη στιγμή που εσύ στο Play σημαδεύεις με τους μοχλούς κεφάλι
Κάποιος στη Γάζα την τρώει στα αλήθεια
Κι εκείνη τη στιγμή που εσύ τσαντίζεσαι που χάσατε το game
Κάποιος μετράει τους δικούς του πριν πέσει η νύχτα
Written by: ExisTense, Rob
