To jest naprawdę głupie, słowa jak nabój w spluwie

Sentecje mam w lufie i zamiast strzału mówię

Kończąc kolejną kłótnię, w otwartej ranie dłubię

I zabijam znów, co bywa w sumie dla mnie jak ja drugie, o

Nigdy teraz zawsze później, przez to przestać jakże trudniej

Zupełnie oblepił brud mnie i tonę w udawanej dumie

Siebie odnajduje w wódzie, słowa płyną, a ich nurt rwie

Północ juz wybiła u mnie, a łzy lecą na południe

Dotknij, zobacz blizny

Ja rozrywam to jak listy

Niepotrzebne słowa są jak iskry

Późniejsza cisza to kanistry

Stoję sam przed tobą nagi

Nigdy nie pomyślałbym, że będą sobą gardzić

Wymówiłbym: "Przepraszam", ale mnie to słowo dławi

Proste sprawy mogą ranić, proste zdania mogą zabić