Karanlık ve boş bir oda elimde tek bi resim

Kafamda şarkılar var kulağımda senin sesin

Bilmem neyin nesi yalnızlık öldürüyo

Sanki drama filmi ağlatırken güldürüyo

İçimde bir plaktan kalma eski notalar var

Nasıl içmeyeyim beni sade duman anlar

Gözlerinle bakarsan kalpteki çocuk ağlar

Döker göz yaşları veyahut kırmızı kanlar

bazen derdini anlatacak kimse bulamayıp

ayaküstü yapmak zorunda hissedersin tek oturuşta bi şarkı

vurulmuş gibi hissediyorum ama emin değilim neydi diğerlerinden olan farkı

benim gibisini sevmek zor olsa gerek tabii eksik olmaz sikik kafamdan kaygı

yeniden etmeye cesaretim yok keşke son intiharım başarısız olmasaydı

bi haftayı unutmak için koskoca bi ömür heba olacak ve bu saçma

tamam git ama sonra geri gel sen de diğer umutlarım gibi uzaklara kaçma

evet baba dik durmaya devam etmem gerek ama artık baston tutmaktan yoruldum

sayısız defa saatler boyu ataklar geçirdim evet ama sonra yine duruldum