I –

Juskopo! Heto na naman muling magmamahal, huling beses ginawa 'to muntik magpatiwakal. (diskaril)

Pwede bang pigilan? puso makisama ka naman, may benda pa ang pinsala ng nagdaang kahibangan (diskaril)

Ako'y sawa na sa pangako, pagalit na tanga ko, pagbibingi-bingihan sa kabi-kabilang payo (diskaril)

Ay nagdulot ng delubyo kala ko kaligayahan to

Ngiti isang minuto, lungkot ay dalawang siglo (diskaril)

Bakit ba, kahit na ang dinanas ay malala

Pag may dumating mas pinipili pa ring maniwala (diskaril)

Parang may paligsahan ang saya at kabiguan, sa kasamaang palad, luha ang palaging lamang. (diskaril)

Bagong tsansa nga ba o nagmamadali?

Malakas ang kutob, hindi ka pwedeng magkamali. (diskaril)

Yan din ang sinabi mo noon at walang nakapapel, tapos di mo namalayan, bigla kang nadiskaril (diskaril)

II -

Nang sinubukan mo'y aminado kang marupok, di pa alintanang pwede ka palang ma diskaril

Ito ang klase ng larong hindi maaarok, kahit anong ingat walang takas pag nadiskaril

Ngunit kapag kausap ka hindi inaantok, binabagabag na baka ako'y muling madiskaril,

Sinantabi ang pangamba, sa ngalan ng kahel

Umaasang sa piling mo'y hindi madiskaril

Nagsilbi kang panauhin sa teatrong abandonado, nakalimutan kong dati akong nadiskaril

Binuhos ang buong tiwala, wagas na pagibig na kamatayan lamang ang kayang makadiskaril

Hanggang nahuli kitang may kahalikan, sana'y surpresa. Ang katinuan ko ay agad nadiskaril.

Binalikan ka dala ang mamahaling baril, ubos bala sa katawang mong madidiskaril!

BRIDGE:

Bakit meron bang ganyan? Di ko maintindihan

Kahit na anong gawin

Kahit sa huli binigay mo lahat di napuno di sumapat.