Σε ένα κόσμο που όλα έχουνε μια τιμή τίποτα δεν έτοιμο

Όταν μιλάμε κοιτάμε στα μάτια, στα μέρη μου το χούμε έθιμο

Το καλοκαίρι πέφτει ξηρασία και οι δρόμοι θυμίζουνε έρημο

Μα νιώθω κάτι να μου λείπει άμα φύγω και δεν μυρίζω καυσαέριο

Τα παιδιά που βγαίνουν παγανιά για γκαφρά ξέρουνε τις καβάτζες του κάθε δρόμου

Η μάνα μου αγχώνεται τόσο πολύ για το ποια θα πάρει το επίθετο μου

Δεν θέλω να γίνω γνωστός μα θέλω να ξεφύγω αυτό είναι το κίνητρο μου

Λένε με ξέρουν καλά μα γνωρίζουν μονό το όνομα και το κινητό μου

Ει Παλεύουν να βγάλουνε ήχο μα κάπως ζορίζονται

Προσπαθούμε τον γρίφο να λύσουμε μα έχουμε δρόμο μπροστά μας θα αργήσουμε

Έχω πολλά να σου πω αλλά πρέπει να φύγω αδερφέ θα μιλήσουμε

Έγινα ένα με την ραπ λογικό αφού μάνα και γιος δεν χωρίζονται

Με τα ρούχα μου ξυπνάω στο κρεβάτι

Γυρνάω μές στην πόλη σαν να ψάχνω κάτι

Οι κάμερες το όνομα τα φώτα από μικρό παιδί

Θυμάμαι δεν μου γέμιζαν το μάτι

Είμαι τυχερός κι ας μην καπνίζω lucky

Μάλλον για αυτό και πάντα αποφεύγω τον φάρο

Ετοιμάζομαι να πάω να τους τα πάρω

Και αλήθεια έχω χίλιους λόγους για να το κάνω

Όλα κυλάνε σαν ρόδα

Σαν τον Κέβιν κάνω κόλπα

Κάτω απ' της πόλης τα φώτα

Βρήκα το κλειδί κι άνοιξα την πόρτα

Δεν το βρήκα κατά τύχη ήθελε να δουλέψω πρώτα

Και δεν θα μου το πάρει κανείς γιατί έχω ρίξει ιδρώτα

Όλα κυλάνε σαν ρόδα, σαν τον Κέβιν κάνω κόλπα

Κάτω απ' της πόλης τα φώτα βρήκα το κλειδί κι άνοιξα την πόρτα

Δεν το βρήκα κατά τύχη ήθελε να δουλέψω πρώτα

Και δεν θα μου το πάρει κανείς γιατί έχω ρίξει ιδρώτα

Είναι σαν τουρίστες στην πόλη τους άστο,

Άσε να τους δείξω πως γίνεται

Δεν παίζω τις γύρες μου πηγαίνω πάσο,

Μα πάλι από κάτω θα μείνετε

Δίνω τα πάντα τι έχω να χάσω εσείς απ' την άλλη τι δίνεται

Είχα καιρό να τα γράψω αλλά τώρα ήρθε η ώρα που πρέπει να φύγετε

Έχουμε χαθεί στον ορίζοντα κι άλλοι ψάχνουνε τρόπο να μας φτάσουνε

Αυτοί είμαστε και δεν αλλάζουμε ούτε για λεφτά ούτε κι' αν εκβιάζουνε

Ότι κι αν κάνω το κάνω για μας αλλά πάλι μαζί μου τα βάζουνε

Κι όλο απορώ πως την πάτησα έτσι τα φίδια ποτέ δεν αλλάζουνε

Στο στόμα μου σφαίρες κλικ κλακ πάου

οι άλλοι σκάνε με τα νεροπίστολα

Απ'τον πύργο του ΟΤΕ φοναζω Drill Town

Μου βγαίνει φυσικό καν δεν ζορίστηκα

Άλλο να 'χεις ένα άλλο δέκα

Άλλο να 'χεις καύλες κι άλλο να 'σαι ερωτευμένος

Ότι ανεβαίνει πάει back down

Γιατί ότι αρχίζει πάντα έχει τέλος

Κόλλησα πάνω στο μετρό λέξεις

Θα το κάνεις μόνο αν το πιστέψεις

Πάντα πιάνουμε τις πρώτες θέσεις

Κι έχουμε τις προθέσεις να σε κάνουμε κάτω να πέσεις

Όλοι μου λένε να γυρίσω πίσω όταν πίνω παραπάνω και το παρακάνω

Μα όταν γυρνάω πίσω δεν με θέλουν σπίτι γιατί λέμε πάντα ενοχλώ τους από πάνω

Όλα κυλάνε σαν ρόδα, σαν τον Κέβιν κάνω κόλπα

Κάτω απ' της πόλης τα φώτα βρήκα το κλειδί κι άνοιξα την πόρτα

Δεν το βρήκα κατά τύχη ήθελε να δουλέψω πρώτα

Και δεν θα μου το πάρει κανείς γιατί έχω ρίξει ιδρώτα

Όλα κυλάνε σαν ρόδα, σαν τον Κέβιν κάνω κόλπα

Κάτω απ' της πόλης τα φώτα βρήκα το κλειδί κι άνοιξα την πόρτα

Δεν το βρήκα κατά τύχη ήθελε να δουλέψω πρώτα

Και δεν θα μου το πάρει κανείς γιατί έχω ρίξει ιδρώτα