Kağıdı kopart, yarana bas, bu yaradır özüne sadık olan

Hiçbi' şeyim yok, bi' paket sigara, bir de dağınık odam

Sesim kurtarır mı seni şu günah kaplı sabıkadan?

Hayat sigara gibi yanarken ömrüm saman kağıdı kadar

Bekledikçe can yakar bu, adına "Zaman" denebilir

Ve sevemeyen bi' adam nasıl bi kadına zarar verebilir?

Bi' boşluk doğurdum fakat adına karar veremedim

Hayallerim basit, fakat sapına kadar gene benim

Ders, sıkıntı, stres hepsi nargilemde dumandı

Sonra fazla bunaldım, tetikte mide bulantım

Küçüktük biz, hayatın hep oynadığı bi' kumardık

Yine de gülerdik ve hepimiz sanki Kemal Sunal'dık

Bu suskunluk eseri şarkılar bu duman sesiyle

Hep birleşirken anlaşamam hiçbi' cumartesiyle

Uyanmak zor olmuyor aslında su darbesiyle

Peki bu sesin yankılarına hangi duvar vesile?

Başlamışken ölümler bu takvimlere karışmaya

Tek bi' cümle duyuyordum, "Bu sancı geçer, alış, dayan"

Ben de çocukken başladım hayatla küsüp barışmaya

Yani ben de sizler gibiyim, zeki ama çalışmayan

Birleşince ölüm doğuyor nefretim kederlerimle

Her nedense aynı benim cennetim cehennemimle

Acı ve pişmanlık genelde cinnetin bedellerinde

Alın bütün şarkılarımı dinletin bedenlerinde

Sonbahar ve ayın dokuzu, bir tarafta kitap kokusu

Cümleleri bozuk ve çok uzun, istiyordum o gelip okusun

Hep aklımda o tenin dokusu, terk edilmiş otelin konusu

Geçmişim bu, sen de o musun? Al öyleyse kucak dolusu küfür

Benim şafaklarıma düşmeyen bi' ses gibisin

Bilemem elli beş senelik radyolardan eski misin?

Şans denen inatçı ressam çizmiyordu resmimizi

Benim işim ölümle be aşk, sen sadece esprisin