آ ، یک یک دو دو هشت ! ( باز رسیدم به تهش )

دیشب به این فکر کردم که چقد میتونیم همدیگه رو خورد کنیم !

چقدر ، چقدر کوچیک ، چقدر کوچیک ...

دوباره نشستیم دور از هم ، من که از تو بُریدم دیگه !

توام بد اعصابت خورد از من !

نه ، من دیگه مَردَم درست ؛ نه ، تو به اون صورت زن !

ریدیم تو فرکانسِ هم ، اتمسفر شده کدورت عن‌ !

زدی تو خز و مز و پاشید ، هرچی ساختم با یه مُشت احمق و لاشی !

کاش یکم لیاقتم و داشتی یا که یادم میرفتش توئه عنتر و کاشکی !

من عینِ تو کونم نخارید !

سَرَم به کارم بود و بس !

تو تنها چیزیت که سَر بودش ازم بکارت بود و هست !

مهم صداقته و تو هیچ نشونی از اون نداری !

سوراخ فقط جلو که نیست ببین از کجا معلوم که از کون ندادی !

( ها ؟! از کجا معلوم که از کون ندادی ! )

دیشب تو نمیدونی ، چقدر هواتو کرده بودم !

دیشب هم نمیدونی ، پُرِ عربده و نعره بود بد !

دیشب بدجور نبودت ، منو کله پا و سرنگون کرد !

دیشب چقدر عصبی بودم ، چقد داغون منه خونسرد !

دیشب تو نمیدونی ، چقدر هوات و کرده بودم !

دیشب هم نمیدونی ، پُرِ عربده و نعره بود بد !

دیشب بدجور نبودت ، من و کَله پا و سرنگون کرد !

دیشب چقدر عصبی بودم ، چقد داغون منه خونسرد !

دیشب بعد یه حسِ خفگی و یه بگایی و نسخیه شدید از نبودت ، آخرش نشستم با خودم به صحبت کردن ، به خودم توپیدم !

دیشب نشستم به خودم فهموندم ، دیشب نشستم به خودم گفتم که ( نشستم به خودم گفتم که ... )

دیشب تو آینه به خودم گفتم که ...

تو واسش هر کاری کردی ، چِشِت و رو همه بَستی !

ولی دنبالِ تنوع بود و رفت !

اون یه فرشته نمی‌خواست

دلت و بازیچه کرد و اون دنبالِ تمسخر بود و هست

تو ازش اسطوره ساختی تو خیالت ولی انگار اون یه دریا داره قلبش

پُره ماهی های رنگی ، تو چقدر ساده بودی

گریه میکردی واسه دردش

هع ...

دیشب تو نمیدونی ، چقدر هواتو کرده بودم !

دیشب هم نمیدونی ، پُر عربده و نعره بود بد !

دیشب بدجور نبودت ، منو کَله پا و سرنگون کرد !

دیشب چقدر عصبی بودم ، چقد داغون منه خونسرد !

دیشب تو نمیدونی ، چقدر هوات و کرده بودم !

دیشب هم نمیدونی ، پُرِ عربده و نعره بود بد !

دیشب بدجور نبودت ، من و کَله پا و سرنگون کرد !

دیشب چقدر عصبی بودم ، چقد داغون منه خونسرد !

حسن بابا ...

( دیشب تو نمیدونی ... )

دیشب میتونستم کار دستِ خودم بدم ، میتونست نبودت کار دستم بده !

میتونست نبودت یه کارد دستم بده !

اما من بازم رو پام وایسادم ! تنهایی ! بله ، تنهایی !

هر کی اومد ، راهم و توش موند

ابرِ تیره ی خیالت ، ماهَم و پوشوند

قلبِ من ساز شد ، فازِ بعدِ تو روش خوند

دلِ من خوابه همش ، صبحِ خروس خون

ولی چِشام بازه و توش خون

عه (عه ، چِشام بازه و توش خون )

آ ، این روزا همه چی تعطیل

مخ ولی تعطیل تره

هر روزت داره بد میگذره

اینم صبح عاشقه ، شب میپره

هر کی از راه رسید فقط پدرسگ میکَنه

بغل و بوس کمه ، چَک بیشتره

منم میخوام تنها باشم ولی هر آدمی تک میشکنه

اما باید تنها باشی تا اوضاع با شَک پیش نره

یکم هم شادی لازمه ، این زندگی تفریحش کمه

همه فقط فضول تو‌ کارِ هم

هر کی یه جور تفتیش گَره

عه ...

دیشب تو نمیدونی ، چقدر هواتو کرده بودم !

( دیشب باز رسیدم به تهش )

دیشب هم نمیدونی ، پُر عربده و نعره بود بد !

( دیشب ، نزدیک بود کار دستِ خودم بدم )

دیشب بدجور نبودت ، منو کله پا و سرنگون کرد !

( دیشب با نبودت نزدیک بود یه کارد دستِ خودم بدم )

دیشب چقدر عصبی بودم ، چقد داغون منه خونسرد !

( یه کارد دستِ خودم بدم )

دیشب تو نمیدونی ، چقدر هوات و کرده بودم !

( دیشب ، میتونست‌ نبودت کار دستم بده )

دیشب هم نمیدونی ، پُرِ عربده و نعره بود بد !

( بلکه همه چی تموم شه ... )

دیشب بدجور نبودت ، من و کَله پا و سرنگون کرد !

( اما باز ... )

دیشب چقدر عصبی بودم ، چقد داغون منه خونسرد !

اما باز صبر کردم ، میتونی صدام کنی : « صاحبِ صبر » !