Op een septemberdag, de 24ste dag, werd ons hart gebroken door het nieuws zo zwaar van last

Een hersentumor nam je mee, te vroeg uit ons leven. Nu blijven wij hier achter, met de pijn die niet wil beven

Jouw stem, jouw lach, jouw warmte, zijn nu stille herinneringen. Maar in ons hart blijf jij, lieve papa, altijd zingen

Je kracht, je moed en je liefde voor ons allen, zullen nooit vervagen, ze zullen nooit verdwalen

In elk moment dat we samen waren en in elk verhaal, jij was onze held, onze steun, ons ideaal

Nu zoeken we troost in de sterren die s'nachts verschijnen, wetende dat je daar bent, in het licht dat blijft schijnen

Er is nog een woordje die ik voor je wil leggen. Luister maar pa, dit is wat ik wilde zeggen

Je leerde me moed en onverwaardelijk trouw, een voorbeeld dat ik altijd volgen zou

Je luisterde naar mijn lied, met trots in je ogen, die ik nu zo erg zie

Je gaf me kracht, vertrouwen en moed. Voor jou zal ik doorgaan, met al mijn geloed

Nu sta ik voor je graf en daar kan ik best wel tegen, maar je blijft zo'n mooie man en dat ondanks alle regen