Φτάνει με τα αντίο και τα γεια σου, φτάνει με τα δικά μου δικά σου

Φτάνει με τον φόβο και την αισθητικοποίηση την ανικανότητας σου

Φτάνει με τα τέλεια πρότυπα σου, με την αναβλητικότητα σου

Φτάνουν οι συμβιβασμοί κι οι υποχωρήσεις, τρέξε κάνε πάλι τη ζωή δικιά σου

Κράτος πατεράδων, κληρικών και αστυνόμων

Τι να τα κάνω τα εύσημα τους αν έχω των δρόμων

Ο ένας λέει πως την πάτησα κυρίως, ο άλλος λέει πως την άκουσα τελείως

Γράφτε τα όλα μέσα στο βιβλίο των παραπόνων

Πώς περνάνε οι μέρες, δεν περνάνε οι ώρες

Ακόμα στεγνοί από βροχές και μπόρες

Τα λεφτά μας νοίκια και κιλοβατώρες (πάλι δανεικά)

Διεσταλμένες από το σκοτάδι οι κόρες

Κι όλο τρέχω τρέχω σαν να είμαι ο Forest

Σαν να παίζω στο Copa Libertadores προκριματικά

Το στυλό μου είναι ξυράφι, η λούπα μπαλτάς

Νιώθω σαν αγρίμι που 'χει δραπετεύσει, με ιντριγκάρει η τέχνη κι ο σαματάς

Γάντι είναι το beat, το ραπ μου bandage, άλλο η δάγκα κι άλλο να το πατάς

Το θέμα δεν είναι αν ακούς, αλλά απ'αυτό που ακούς αν κάτι κρατάς

Δεύτερο κουπλέ για να μπεις στο mood

Με αυτό το τουπέ δε θα μπεις στο hood

Δίπλα μου ο Μπιλ είναι, μαζί και ο Grut

Πάνω στο χαλί είμαι σαν τον Isnogood

Πρώτα το ταξίδι μετά ο προορισμός

Πρώτα είναι το κλάμα, μετά είναι ο λυγμός

Δε θέλω τα ανάκτορα ούτε τα παλάτια

Μέσα μου είναι ο πιο όμορφος καταυλισμός

Ζω για τους δικούς μου, μα κρατάω την ψυχολογία του μονομάχου

Κάθομαι αγναντεύω στην άκρη του βράχου, ψόφο και στον Μπάιντεν και στον Νετανιάχου

Δεν κρατάω κακία όταν με αδικούν

Δεν κάνω τα πάντα απλά για να με ακούν

Δε μοιράζω φώτα λέω απλά ότι νιώθω

Κι αν το κάνεις γνώση, χαίρομαι εις διπλούν

Οι φίλοι μου δρουν μακριά απ' τα πλήθη

Άλλο να ναι true κι άλλο απλά να πείθει

Όλοι από κάπου έχουμε επιρροές

Η παρθενογένεση είναι παραμύθι

Στον θάνατο μας γράφει peace, μην κρατιέσαι βγες στον δρόμο να το πεις

Κι άμα λες πως δεν μπορείς καθόλου να το περιμένεις, μάθε να το διεκδικείς

Δε το κουνάμε από δω, πάνω στο μπετό βάλαμε μποστάνια

Μιλάμε για τον ποινικό, κόντρα στον καιρό κι εσείς για τα γκάνια

Αυτές οι μπάρες γιατρικό, θερίζει το flow σαν τα γιαταγάνια

Όλοι μουτρωμένοι σαν τον θείο Βάνια

Αλλά αυτή η πόλη βγάζει ακόμα αλάνια

(ε, ε) Δεν ήρθα για να οικονομήσω (no no)

Μα για να πάρω αυτό που αξίζω (ye ye)

Δεν παίζει να το παρατήσω

Το ραπ εμένα είναι η ζωή μου και κανείς δε θα μου πει πως να τη ζήσω

(ε, ε) Δεν ήρθα για να οικονομήσω (no no)

Μα για να πάρω αυτό που αξίζω (ye ye)

Δεν παίζει να το παρατήσω

Το ραπ εμένα είναι η ζωή μου και κανείς δε θα μου πει πως να τη ζήσω