Malign, dört yanımı kuşatan o karanlığın sahibisin, içimdeki melek öldü

Acıların yalınısın, seni bilen herkes gibi suratımı yere döndüm

Hayat küçük heriflerin küçük hesaplarıydı ve dönüştü bi' deve gönlüm

Ne kendimden kaçabildim ne de senden, maalesef ki ağlarını felek ördü

Gerek gördüm buna, sadeliğin içindeki güzelliği çıkarıp bi' yelek ördüm

Geçirdim omuzlarıma, ne hatırı oldu bunun biraz bile ne de ömrü

İşte orda anlıyosun, insanoğlu aynı bok ve aynı kalır kelek döngü

Övgü için değildi de, iyiliğin cezasını yakınından, evet, gördüm

Beni göz yaşlarımdan öpmüştün

Günahlarımdan örtmüştün

Yanlışlarımdan dönmüştün

Yağmurlarında sönmüştüm

Beni göz yaşlarımdan öpmüştün

Günahlarımdan örtmüştün

Yanlışlarımdan dönmüştün

Yağmurlarında sönmüştüm

Beni göz yaşlarımdan öpmüştün

Günahlarımdan örtmüştün

Yanlışlarımdan dönmüştün

Yağmurlarında sönmüştüm

Bi' rulet masasında kafama sıktım seni, nasıl da yıktın beni

Sayısız zıkkım devir, sabaha dek düşünceden kaçıp kıstım sesi

Hastane duvarına yaslanıp kolumdaki deliklere "Bıktım" dedim

Haksıza bir daha çıksın sesim, lütfen, Tanrım, kışkırt beni

Sızmış zehir, sanki en güzel pozumu çekmiş hayat ama yanık çıkmış resim

Issız gemim, tek başına sürüklenip duruyorum, dümenimi kırmış devir

"Kızmış" değil, "Kırılmış" de bana, yüzüm güler, ruhumdan çığlık gelir

Herkese güller açarken bahçemden oldum, sana "Hırsız" denir

Beni göz yaşlarımdan öpmüştün

Günahlarımdan örtmüştün

Yanlışlarımdan dönmüştün

Yağmurlarında sönmüştüm

Beni göz yaşlarımdan öpmüştün

Günahlarımdan örtmüştün

Yanlışlarımdan dönmüştün

Yağmurlarında sönmüştüm

Beni göz yaşlarımdan öpmüştün

Günahlarımdan örtmüştün

Yanlışlarımdan dönmüştün

Yağmurlarında sönmüştüm