Όνειρα, σε ένα τσιμέντο το κράνος πεσμένο δίπλα στα λασπόνερα

Γιατί μας κάνανε τα λογικά μας να μην είναι φρόνιμα

Άλλα θα γράψει η τροχαία και άλλα όσοι έχουνε κόλλημα (Εεε)

Ποιος θα βγάλει το πόρισμα

Σπίτια με άδεια ψυγεία, σε ορόφους χαμόγελα ζόρικα

Νέοι στο σήμερα ψάχνουνε μόνο να βρουν για εισόδημα

Κάναν τον άνθρωπο σαν μηχανή και στον πόλεμο δόλωμα (Εεε)

Κι όλη η ζωή μας ασσό-δυα

Προσπαθώ να μην έχω πολλά στο μυαλό μου μα, πνίγομαι αλήθεια

Προσπαθώ να σε δω κάτι μέρες μα χάθηκα, ο ίδιος δεν ξέρω τι είχα

Προτιμώ να μη βγω, μάλλον το 'χω χωνέψει, οκ, έχει γίνει συνήθεια

Συζητάω με τα αδέσποτα μες το σαλόνι για πολιτική και ακρίβεια

Η παλιά γειτονιά δεν υπάρχει, γιατί δεν υπάρχει ούτε καν η αλάνα

Δυο μπουλντόζες τα αλλάζουνε όλα, λεφτά να υπάρχουν κι αλλάζουν τα πλάνα

Με φοβίζει το αύριο όλων των γύρω μου, το 'χω κουσούρι από πάντα

Δεν υπάρχει το μέτριο, εδώ στο Fifa κρεμάω goalkeepers για πλάκα

Μια καρέλια και μια arrabbiata

Άστα χύμα, είναι στοίβα τα πιάτα

Στο παράθυρο είναι εξατμίσεις, αυτό που ακούμε δεν είναι καντάδα

Μες τον διάδρομο βγάζω την μπάρα

Πέρα δώθε σαν να 'χω κατάρα

Πότε βγήκε ο ήλιος για πες μου, και πόσα θα χάσω ακόμα φεγγάρια

Ρίξε πάλι τα ζάρια, οκ μπαίνω, 20 ευρώ στα πλακάκια

Τι είναι αυτή η μαυρίλα στο μάτι σου, γιατί στα χείλη σου έχεις σημάδια

Τι μου κρύβεις, μη ρίχνεις τη φάτσα

Είναι αγάπη ή γραμμάριο στην κάλτσα

Θα τα λύσουμε όλα, ξεκόλλα, πιες λίγο νερό, πάρε μία ανάσα

Πιτσιρίκια ρωτάνε

Μητέρα γιατί δε με παίρνεις και ζω σε ιδρύματα

Πατέρα γιατί μπεκροπίνεις και πας σαν καράβι, δεν έχουμε κύματα

Μικρέ γιατί τριγυρνάς και τρυπιέσαι και πάλι, θα πας στα επείγοντα

Όλα γύρω μας μέσα σε ορόφους, μα περιμένουμε να πιάσουμε το λήγοντα

Κάηκα χίλιες φορές, χαλάλι, δεν μετανιώνω ούτε μία

Όπως βρίζω εγώ είναι τέχνη, οπότε γαμιέται όλη η policia

Ραπάρω από μέσα μου με ακουστικά κι αυτό καταντάει ειρωνεία

Γιατί το γράφω με τόση ησυχία, μα θα καεί η συναυλία

Όνειρα, σε ένα τσιμέντο το κράνος πεσμένο δίπλα στα λασπόνερα

Γιατί μας κάνανε τα λογικά μας να μην είναι φρόνιμα

Άλλα θα γράψει η τροχαία και άλλα όσοι έχουνε κόλλημα (Εεε)

Ποιος θα βγάλει το πόρισμα

Σπίτια με άδεια ψυγεία, σε ορόφους χαμόγελα ζόρικα

Νέοι στο σήμερα ψάχνουνε μόνο να βρουν για εισόδημα

Κάναν τον άνθρωπο σαν μηχανή και στον πόλεμο δόλωμα (Εεε)

Κι όλη η ζωή μας ασσό-δυα

Δεν θυμάμαι να σε έχω πειράξει

Δεν θυμάμαι αν βγήκε η πράξη

Ένα κι ένα όμως κάνει διπλό γι' αυτό τα 'βαλα όλα ημίχρονο πάλι

Αυτοκίνητα ακούω το βράδυ

Μεταφέρουνε τη βιοπάλη

Έξι η ώρα ξημέρωσε, σήκω, νερό μεσ'τα μούτρα, φύσα το συνάχι

Όλοι σε ένα τρυπάκι ζαλάδας, αχ

Το 'χανε προμελετήσει

Γιατί αν δεν πιω μία τζούρα αλήθεια μαλάκες ίσως μου γυρίσει

Το όνειρό μου το 'χω κυνηγήσει

Μα το μέσα μου έχω γαμήσει

Γιατί έχω ευθύνη σε αυτούς που άκουσαν τον Νίκο και έχουν δακρύσει

Ο φασίστας θα παρεξηγήσει

Ο υπουργός ούτε καν θα μιλήσει

Μα το σύστημα όλο με ξέρει και σαν μουσικό θέλει να με διαλύσει

Πρέπει ο Dani το rap να αφήσει

Να μη βγουν οι επόμενοι δίσκοι

Το PC πρώτα θα το κολλήσω και ο ηχολήπτης μου θα με μισήσει

Φρίκη μου, πότε θα φύγεις μακριά μου πιέζεις και πάλι τα στήθη μου

Το 'χασα πια το μυαλό μου με ψάχνουν δυο μήνες οι φίλοι μου

Λένε πως τα 'βγαλα όλα στον δίσκο, τελείωσε η τύχη μου (Ah)

Μα όλο αυτό είναι το minimum

Πότε θα φύγεις μακριά μου πιέζεις και πάλι τα στήθη μου

Το 'χασα πια το μυαλό μου με ψάχνουν δυο μήνες οι φίλοι μου

Λένε πως τα 'βγαλα όλα στον δίσκο, τελείωσε η τύχη μου (Εεε)

Μα όλο αυτό είναι το minimum