Ta cisza, którą noszę, była zawsze ze mną od najmłodszych lat

Nie rozumiem krzyków, w sobie skamieniały czekam, aż pokonam jedną z warstw

A tak bałem się, by znać, na co będzie mnie dziś stać

Wtedy na samą myśl bym zbladł, ile we mnie jest drzazg

Kim był ten ktoś z przeszłości w nas?

Jak długo w mym cieniu mieszkał strach?

Nie chcę więcej widzieć, jak

Sam się boję w sobie zmian

Moje myśli zagubione, choć myślałem, że już taki urok mam

Ciągle piszę listy, kończę za spokojem, może ono zdobi moją twarz

A tak bałem się, by znać, jaki tłumię w sobie blask

Może to był od losu dar, by dziś napisać wam

Kim był ten ktoś z przeszłości w nas?

Jak długo w mym cieniu mieszkał strach?

Nie chcę więcej widzieć, jak

Sam się boję w sobie zmian

Kim był ten ktoś z przeszłości w nas?

Jak długo w mym cieniu mieszkał strach?

Nie chcę więcej widzieć, jak

Sam się boję w sobie zmian