album cover
MAPUSHANE
album cover
MAPUSHANE은(는) {albumName} 앨범에 수록된 곡으로 2026년 6월 18일일에 Mitas Müzik Public에서 발매되었습니다.MAPUSHANE - Single
2026년 6월 18일
라벨Mitas Müzik Public
언어터키어
BPM127
멜로디에 강한 음악
어쿠스틱 악기 중심
발랑스
춤추기 좋은 음악
에너지

가사

Of… Of… Offf…
Yine akşam oldu çöktü üstümüze o kara gece
Söyleyin dışarıdakilere
Zaman burada dönüyor kör bir bilmeceye
Sakin ol…
Sayım bitti sürgüler çekildi yine
Bak bakalım elindeki resme
Kim kalmış geçmişinden geriye?
Gözümün önünde evladımın ilk adımları ilk gülüşü
Ben görmeden büyüdü çocuk
Unutamıyorum “baba” deyişini
Yarin o yeşil gözlerinde
Her mektupta ayrı bir matem
“Dayan kömür gözlüm” diyor
Ama bitti bende derman zaten
Anamın o bükülen beli
Babamın o yaşlı dertli başı
Görüş gününde camın arkasından
Akan o sessiz gözyaşı
Kafayı yiyeceğim
Parmaklıklar sanki etimi kesiyor
İçeride gençliğim çürüdü
Dışarıda ölüm rüzgarı esiyor
Bir anlık öfkenin bedeli bu
Şimdi ödeyebilirsen öde
Kader yazıldı bir kere
Kaçamazsın istesen de istemesen de
Dost dediklerin unuttu adını çoktan
Burada baş başasın karanlıkla
Sustukça ağırlaşır
Demir kapıların paslı sesi
Her sabah aynı gökyüzü
Tellerin ardındaki kuşun nefesi
Duvarlar üstüme geliyor
Tavan basıyor göğsüme
Nefes yok…
Bu zindanın soğuk ranzasında
Vicdanından başka hakem yok
Yine voltadayım gece yarısı
Ayak seslerim coplarla yarışır
Kader mahkumuyuz biz
Bizimle ancak musalla taşı barışır
Koptu zincir kırıldı kalem
Bu ne bitmez bir ceza
Hasret vurdu prangayı kalbe
Ömür döndü bir enkaza
Bizi buraya iten dünya
Bir dönüp aynaya baksın
Kimin adaleti temiz
Kim bu feryadın içinde yansın?
Evlat kokusu burnumda tüter
Sesimizi duyan yok
Herkes kendi dünyasında
Yalan sözlere karnımız tok
Gönül heybemiz dert dolu
Çile çekmek bizim şanımız
Bu yalan dünyada
Hep hasretle yoğrulmuş sol yanımız
Raconu burası öğretir adama
Sabretmeyi
Erimeyi saniye saniye
Dışarıda hayat akarken
Sen gömülürsün canlı canlı bir maziye
Kimse sormaz halini
Burada herkes yükünü taşır
Zaman dursa da içeride
Dışarıda dünya savaşır
Bağırıyorsam bir sebebi var
İçimdeki yangından
Kimse anlamaz
Bu dört duvar arasındaki sancımdan
Görüş saati bitti dediler
Kopardılar beni yine canımdan
Korkum yok ölümden bile
Vazgeçmişim çoktan bu canımdan
Güneş doğacak mı yarın?
Bu zindan hep karanlık mı kalacak?
Vakit doldu…
Işıklar sönecek birazdan
Herkes hücresine çekilsin…
Kapanınca gözlerim
Hayallerimdesin…
Written by: Ahmet Yurtlu

Loading...