W mojej głowie pożar, kukły ze złych chwil

Układam na stosach, niech zabierze je gęsty dym

W mojej głowie pożar, a ja nie robię nic, o nie

I nie żal mi tych ofiar, gdy patrzę na mój Rzym

Jak Nero [x6]

Niech płoną ich twarze i myśli, niech płoną ich gaże i zyski

I każdy ich frazes, że gramy tu razem, bo wszystko, co dają, to smak nienawiści

Niech spadnie na wszystkich napalm, ty zapal go jak krzew na Synaj

Nie zatrzyma tego nikt, pozmieniam to w pył – to Chwiloshima

Wspomnienia niech spowija język, liże każdy błąd

Choć parzy to przez ogień rodzę się – Pażytnow

Zostawmy proch, krok po kroku, niech biegną w popłochu

Ich ksywki to nie Feniks, już czas pozmieniać przeszłość w popiół

Niech setką stosów błyszczy party – Mr Lawa Lova

Każda ze ścian i szklanek baru pod egidą Mołotowa

Chowam zapalnik, zapalniczki w górę za tych i za tamtych

Reszta w pokoju, rest in peace, zapach siarki

Mam zapałki, spalę Coś nim się zmieni w monstrum

Nie bez kozery biorę ich pod lupę tylko w pełnym słońcu

Ten stary ląd, mam nowy lont koniec waszej gierki

Boli co? Nowy krok, nowy rok, frajerwerki [burn bitch]

Moja pasja to żar prawda bywa niewygodna to boli cie

[Płacz! płacz! płacz!] sądny dzień, w kręgu ognia jak Johnny Cash

Nie mogą dogonić mnie, bo za mało śpię i nie na prochach

Gdzieś miedzy sportem, rapem, żoną, młotem, kowadłem Hefajstosa

Nic dwa razy sie nie zdarza, to moja prywatna inkwizycja

Palę kartki z kalendarza, widzę dym znad wysypiska

To nie boża iskra, to nie moja misja być pobłażliwym

Ta gra jest zbyt niemrawa, czas dolać do niej Krzysztofa Oliwy

Niech zginie w oparach, w dymie, złe chwile spalam w Rzymie

Niech płomienie tańczą, gdy gram tę zwrotkę na Palatynie

To, co tu umiera tworzy Domus Aurea nowych zasad

Nie odpuszczam teraz, widzę to jak na dłoni – napalm

Zgliszcza są ostatnia stacją, co? dają jasność

Dusza płonie arogancją, moja kariera? samozapłon

Niech patrzą jak się leje płynne złoto, cenny kruszec

[Żar] ludzie pod sceną jak Pompeje pod Wezuwiuszem