Interlude #2 werd uitgebracht op 1 januari 1968 door Geffen als onderdeel van het album Graffiti
BPM86
Melodische kwaliteit
Hoezeer de song een duidelijke en memorabele melodie heeft die vaste muzikale patronen volgt. Een song met een hoge melodieusiteit bevat over het algemeen duidelijke en memorabele instrumentale of vocale melodieën.
Akoestiek
Een maatstaf voor de mate waarin een song afhankelijk is van akoestische instrumenten (bijvoorbeeld piano, gitaar, viool, drums, saxofoon) in plaats van elektronisch of digitaal gesynthetiseerd
Valence
De muzikale positiviteit of emotionele toon die wordt overgebracht via de harmonische en ritmische componenten van de song. Een hoge valentie komt overeen met gevoelens van geluk, opwinding en euforie, terwijl een lage valentie geassocieerd wordt met verdriet, woede of melancholie.
Dansbaarheid
Een combinatie van factoren, waaronder tempostabiliteit, ritmische patronen en de nadruk op de beat, om te bepalen hoe geschikt een song is om op te dansen. Een "dansbare" song kan een consistent tempo, een herhalende muzikale structuur en sterke downbeats hebben.
Energie
De ervaren intensiteit van een track die kan worden beïnvloed door tempo, dynamiek en muzikale compactheid. Een nummer met veel energie kan een stuwend ritme en een dichte instrumentatie hebben, terwijl een nummer met weinig energie muzikaal gezien schaars kan zijn en tragere tempo's bevat.
