Ella staat in de zon te zingen

De zon is bij Ella

Je ziet door haar jurk haar benen en alles

En Ella zingt

Ze zingt een beetje door haar neus en een beetje hees

Ze heeft vannacht te lang in de regen gestaan

En ze zingt dat ik er warm van word als ik mijn ogen sluit

En als ik ze opendoe zie ik haar benen en haar buik en haar armen en schouders en ik zie haar gezicht en haar mond

Ella zingt tot mijn ogen overlopen

Ze zingt van het zoete vergaan van de wereld

De nacht zingt ze en drank, de gevaarlijk bijtende drank vol rauw gesteun. Het einde zingt Ella, het einde van de wereld

Ella zingt als nat gras, zo zwaar en zo groen

Zo donkergroen, zo groen als lege bierflessen naast de banken, waarop Ella’s knieën ’s avonds maanbleek onder haar jurk uitkomen, zodat ik er warm van word

Zing, Ella, zing

En Ella zingt en ze houdt mijn graskoude hand vast

Komm lieber Mai, zingt Ella

Komm lieber Mai en maak de graven weer groen, maak de slagvelden groen en maak het puin, die reusachtige puinakker groen als mijn lied

En Ella zingt op de bank een hees, hectisch lied, waar ik koud van word

Komm lieber Mai en maak de ogen weer glanzend

Zing, Ella, zing me terug onder het bierflesgroene gras, waar ik zand was en leem was en land was

Zing, Ella, zing en zing me over de puinakkers heen jouw maanroes binnen

Zing, Ella, zing als de duizend legers door de nacht marcheren en de kanonnen, de kanonnen de aarde omploegen en bemesten met bloed

Zing, Ella, als de muren de klokken en de schilderijen verliezen

Komm lieber Mai en maak het gras weer groen, bierflessengroen, zing, Ella