album cover
unchained
175
Dance
unchained foi lançado em 10 de janeiro de 2025 por EVOLUTION79 como parte do álbum forsaken
album cover
Álbumforsaken
Data de lançamento10 de janeiro de 2025
EditoraEVOLUTION79
Melodicidade
Acústica
Valência
Dançabilidade
Energia
BPM160

Vídeo de música

Vídeo de música

Créditos

PERFORMING ARTISTS
ANGUISH
ANGUISH
Performer
zyzek
zyzek
Performer
Akio
Akio
Performer
COMPOSITION & LYRICS
Gabriela Katarzyna Pec
Gabriela Katarzyna Pec
Songwriter
Maciej Jerzy Przybylski
Maciej Jerzy Przybylski
Songwriter
Александр Сергеевич Новиков
Songwriter
Любовь Андреевна Смирнова
Songwriter
Максим Сергеевич Железкин
Songwriter

Letra

Proszę, wejdź za mną w ogień
Stanie czas, już nie wiem sam, co mnie zabija
Przez te bomby atomowe brakuje nam barw
Tylko Ty i ja pośród sterty kłamstw
One wybuchają tak, jakbym był jebanym potworem
Czasem gonił mnie duch, byłem zajebany alkoholem
Został po mnie sam wrak, pusty treningowy worek
Dlaczego ktoś tam biega na plaży, poraniony nożem?
Widzę ciągle ten sam, stary dom
Już tu powoli, kurwa, pękam, daj mi uciec stąd
Potrzebuję zniknąć jak Gengar, nie widzieć tych mord
Po Tobie, kurwo, tonę w lekach, ubrany w bluzę Vetements
Nie wziąłem dawki, podaj mi pierdolony tabs na sen
Na ustach ciary, już czuję anyż, pain should get away
Dlaczego wlali w moje gardło bardzo gorącą rtęć?
No i po zbrodni brakuje kary, proszę, zdejmij tą biel
Wszystko, czego chcę, to by w końcu zapomnieć
Wymazać Twój głos, spalić zdjęcia na dobre
I uciec stąd, i uciec jak najdalej
Wszystko, czego chcę, to by w końcu zapomnieć
Wymazać Twój głos, spalić zdjęcia na dobre
I uciec stąd, i uciec jak najdalej
Mimo wszystko, Ty daj mi dalej biec
Co by było, gdybym po prostu zdechł?
Nadal mnie boli jedno z moich serc
Kurwo, nie jestem tu na wieczór, wiesz?
Wszystko, czego chcę, to by w końcu zapomnieć
Wymazać Twój głos, spalić zdjęcia na dobre
I uciec stąd, i uciec jak najdalej
Wszystko, czego chcę, to by w końcu zapomnieć
Wymazać Twój głos, spalić zdjęcia na dobre
I uciec stąd, i uciec jak najdalej
Widzę ciągle ten sam, stary dom
Już tu powoli, kurwa, pękam, daj mi uciec stąd
Potrzebuje zniknąć jak Gengar, nie widzieć tych mord
Po tobie, kurwo, tonę w lekach, ubrany w bluzę Vetements
Nie wziąłem dawki, podaj mi pierdolony tabs na sen
Na ustach ciary, już czuję anyż, pain should get away
Dlaczego wlali w moje gardło bardzo gorącą rtęć?
No i po zbrodni brakuje kary, proszę, zdejmij tą biel
Wszystko, czego chcę, to by w końcu zapomnieć
Wymazać Twój głos, spalić zdjęcia na dobre
I uciec stąd, i uciec jak najdalej
Wszystko, czego chcę, to by w końcu zapomnieć
Written by: Gabriela Katarzyna Pec, Maciej Jerzy Przybylski, Александр Сергеевич Новиков, Любовь Андреевна Смирнова, Максим Сергеевич Железкин
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...