Baba, bir yıl oldu yazmadım sana.

Herkes geçiciymiş, ben yeni anladım seni.

Senden öncesi yok! sonrası nedir?

Söyleyeyim;

Mezar taşlarını yaptırdık demin

Tas tarakla gelir, saçını keserdim

rap mep anlatırdım sürekli susardın

anneme takılırdım beraber gülerdik

Hem her şeyimdin hem her şeyden güzeldin

Güçlü durmak zorunda değilim di mi baba

Sana kızardım ama çocuktum o zaman

bu ev kapı duvar her yer mustafa

Artık annemle bu evi terk ediyoruz baba

Sen yokken yok bu küçük pencereden bakan

İçimde bi yangın var ki okyanusu yakar

Işıkları söndürünce hayallerin yaşar gördüm

Anne çıkarkan bütün ışıkları kapat

Tüm değerlerimi silip baştan yazdım

Sen olmak istediğimi bilmiyordum baba

Eşyalarını yanımda götürüyorum şimdi

Anne lütfen çıkarken bütün ışıkları kapat

Vaveylaa…

Tanrım gözün kararmış olmalı

Böyle gitme… Bir şeyler yanlış olmalı

Hala senin kadar güçlü değilim demek

Senden öğrenecek çok şey kalmış olmalı

Baba…

Seni son kez gördüm

27 aralık’tı çocukluğuma döndüm

Sen yaşarken teşekkür edebilmek isterdim de İçimde sana dilenen özürler buldum

Abimi ilk defa ağlarken gördüm

Belki de sayende ailemi tanıdım ben

Sevgiyi de öfkeyi de senden öğrendim

İsyan. Gerekirse tanrıyı karşıma alırım ben