ไม่ว่าจะทำอะไร

ขอใครสักคนให้บอกและรับรู้ความเคลื่อนไหว

บ่าย ๆ จะไปกับใคร

ขอให้มีสักคนคอยตอบและถามว่าฉันเป็นเช่นไร สบายดีไหม

ได้รับข้อความให้รู้ตัวตลอด ว่ายังมีใคร ที่ยังให้ความสนใจ

แค่เพียงคนคุยกัน

บอกให้รู้เรื่องราว ทักทายครั้งคราวในช่วงระหว่างวัน

ฉันคิดไปมากกว่านั้น

พยายามพูดจาหาความชัดเจน ยิ่งดูยิ่งกดดัน

เมื่อเธอไม่ผูกพัน เราแค่รู้จักกัน

จะต้องทำตัวอย่างไร

เมื่อทุก ๆ วันฉันติดและยึดถือเธอเอาไว้

ออกห่างจากคนทั่วไป

ชีวิตที่มีอยู่จริงไม่ทำให้ฉันแข็งแรงและพอใจ

ต้องเป็นเธอใช่ไหม

รู้ดีสักวันว่าเราต้องเดินออก และต้องยอมไป

โลกความเป็นจริงนั่นไง

แค่เพียงคนคุยกัน

บอกให้รู้เรื่องราว ทักทายครั้งคราวในช่วงระหว่างวัน

ฉันคิดไปมากกว่านั้น

พยายามพูดจาหาความชัดเจน ยิ่งดูยิ่งกดดัน

เมื่อเธอไม่ผูกพัน เราแค่รู้จักกัน

จะเอาอะไรกับข้อความ มันก็แค่นั้น

ในความเป็นจริงตอกและย้ำ ซ้ำทุกวัน

เมื่อเธอเป็นใคร เข้ามาทำให้มีความหวัง

ฉันรักเธอฉับพลัน และหายไปพร้อมกัน

แค่เพียงคนคุยกัน (จะเอาอะไรกับข้อความ มันก็แค่นั้น)

บอกให้รู้เรื่องราว ทักทายครั้งคราวในช่วงระหว่างวัน (ในความเป็นจริงตอกและย้ำ ซ้ำทุกวัน)

(เมื่อเธอเป็นใครเข้ามาทำให้มีความหวัง)

(ฉันรักเธอฉับพลัน และหายไปพร้อมกัน)

ฉันคิดไปมากกว่านั้น

พยายามพูดจาหาความชัดเจน ยิ่งดูยิ่งกดดัน

เมื่อเธอไม่ผูกพัน เราแค่รู้จักกัน

เมื่อเธอไม่ผูกพัน

ไม่เคยรู้จักกัน