Oto pełen stół i puste szkło, na bonus my, zakochani w otchłani

Żaden zgiełk i żaden trend, i żaden tron nas nie podzieli dziś

Oto lato w mieście, lato w dreszcze, lato w noc, magia na kilogramy

Każda klątwa odbita, gdy wnikasz prosto do żył

A gdy świt kiedyś w końcu nadejdzie

I rozejrzeć się przyjdzie wraz

Dobrze wiem, nie zobaczę nic więcej

Niż nieznaną w odbiciu twarz

Nowy dzień, nowy ja w nowym piekle

Oczy Ciebie wygłodniałe tak

I chyba już… I chyba już

Nie chcę budzić się

Nie chcę budzić się

Nie chcę budzić się

Nie chcę budzić się

Moi przyjaciele mówią mi: „Bracie, co ci jest?”

Nie czując godzin i lat, bez planu, bez wagi co za i przed

(Bez wagi za i przed)

Z Tobą na solo, na zaś i z dala od ram, i na świata dachach po świata kres

(Po świata kres)

Bo gdy świt kiedyś w końcu nadejdzie

I rozejrzeć się przyjdzie wraz

Dobrze wiem, nie zobaczę nic więcej

Niż nieznaną w odbiciu twarz

Nowy dzień, nowy ja w nowym piekle

Oczy Ciebie wygłodniałe tak

I chyba już… I chyba już

Nie chcę budzić się

Nie chcę budzić się

Nie chcę budzić się

Nie chcę budzić się

To nie uzależnienie, ale proszę, jeszcze tylko jeden raz, jeden raz

Mogę przestać, kiedy zechcę, tylko niech na chwilę się zatrzyma czas, zatrzyma czas

To nie uzależnienie, ale proszę, jeszcze tylko jeden raz

Nie mogę przestać, nie umiem przestać

Chwilo trwaj

Nie chcę budzić się

Nie chcę budzić się

Nie chcę budzić się

Nie chcę budzić się

Nie chcę budzić się

Nie chcę

Nie chcę