album cover
Protoxronia
77
Rap
Protoxronia was released on May 28, 2020 by Trouf as a part of the album Stay Trouf
album cover
Release DateMay 28, 2020
LabelTrouf
Melodicness
Acousticness
Valence
Danceability
Energy
BPM93

Music Video

Music Video

Credits

PERFORMING ARTISTS
Trouf
Trouf
Rap
COMPOSITION & LYRICS
Trouf
Trouf
Songwriter
PRODUCTION & ENGINEERING
Trouf
Trouf
Producer

Lyrics

Γεννήθηκες Πρωτοχρονιά
Ήσουν πολύ μικρή
Ώστε να καταλάβεις
Τι σημαίνει λύπη ή χαρά και ζεστασιά
Για κάποιους όταν φέρνουνε ένα παιδί στον κόσμο
Είναι ευτυχία, για άλλους βάρος που δεν θέλουν καν
Έτσι εσύ έτυχες στη δεύτερη περίπτωση μικρή
Και ανήμπορη πληρώνεις κάθε επίπτωση
Δεν πήγες σπίτι, έμεινες στο νοσοκομείο
Μετά οι γονείς σε στείλανε σε ορφανοτροφείο
Λίγους μήνες μετά ήσουν τυχερή
Βρέθηκε μία οικογένεια για να σε πάρει από κει
Αν καταλάβαινες θα ένιωθες μέσα σου ένα σκίρτημα
Γιατί από σήμερα το σπίτι σου δεν θα είναι το ίδρυμα
Έτσι βρήκες μία στέγη και μία οικογένεια
Μα ήσουν άτυχη
Διότι στη συνέχεια η καινούργια σου η μητέρα
Πριν γίνεις ένα χρονών
Από δίπλα σου είναι απών
Θα σε κοιτά απ' τον ουρανό
Μικρή μου, σε έσωσε η παιδική αθωότητα
Ένα χρόνο εν ζωή στην πιο σκληρή πραγματικότητα
Μα είχες ένα νέο Πατέρα στο πλευρό σου
Που θα έκανε τα πάντα για καλό σου, συνεχίζουμε
Από θετός πατέρας έγινε κανονικός
Σ' αγαπούσε όσο τίποτα στον κόσμο
Για τρία χρόνια ήτανε δίπλα σου συνεχώς
Μα η βιοπάλη δυστυχώς έσπερνε εμπόδια εμπρός του
Έλεγε πως θα μεγαλώσω τη μικρή μου
Πώς θα τα βγάλω πέρα μέσα στη ζωή μου
Πολλοί με αυτό που θα έκανε δεν θα τον νιώσουν
Σε πήγε σε ένα μέρος που είχες πάει, μα δεν θυμώσουν
Στα τέσσερα, λοιπόν, ξανά στο ορφανοτροφείο βρέθηκες
Μ' ακόμα δεν ένιωσες πως απέτυχες
Ακόμα δεν είδες μπροστά σου το μαρτύριο
Γιατί κάθε μέρα υπήρχε ένα σίγουρο επισκεπτήριο
Ήταν ο πατέρας κάθε μέρα στο πλευρό σου
5, 6 χρόνων άρχισες να βλέπεις εμπρός σου
Είχες τον μπαμπά μες στην καρδιά και στο μυαλό σου
Δεν σε ξέχασε, σε έβαλε στο ίδρυμα για το καλό σου
Αρχίζεις να καταλαβαίνεις ανθρωπάκο
Δεν επέλεξες εσύ να γεννηθείς κάπου στον πάτο
Οι κανονικοί οι γονείς σου είναι άφαντοι
Κι εκεί μαθαίνεις από τον μπαμπά σου ένα μαντάτο
Μία μέρα όπως κάθε μέρα σε επισκέφθηκε
Και το μαντάτο ήταν ότι ξαναπαντρεύτηκε
Εσένα αυτό, όμως, δεν σε έκανα να γελάσεις
Φοβόσουν πως μετά από αυτό ο μπαμπάς θα σε ξεχάσει
Αυτό ήταν ψέμα, όμως
Εκείνος δεν φεύγει
Ακόμα έρχεται εκεί για να σε βλέπει
Περνάν τα χρόνια ακόμα κάθε μέρα εκεί
Κι εσύ όσο μεγαλώνεις γίνεσαι μοναχική δεν σου άρεσε
Η εικόνα της ζωής σου μα μικρό παιδί συνέχιζες
Να χτίζεις τη ζωή σου, με λίγα άτομα καμία κουβέντα αντάλλαζες
Μα στην πορεία έκανες κάποιες φιλίες αθάνατες
Έφτασες 12 ακόμα μοναχική
Δεν ανοιγόσουν, ήθελες να ξεφύγεις για το καλό σου
Στα 14 από το ίδρυμα βγαίνεις και διστάζεις
Γιατί έξω δεν ξέρεις τι να περιμένεις
Ζεις με τον μπαμπά και την καινούργια του γυναίκα
Και πηγαίνεις συνεχώς στο ίδρυμα να δεις τους φίλους σου
Θέλοντας και μη η ζωή σου ήταν εκεί μέσα
Μπορεί να ήσουνα έξω, μα τους φίλους δεν αφήνεις πίσω σου
Ένιωθες τόσο άβολα
Στον κόσμο έξω έλεγες από μέσα σου με το καιρό θα αντέξω
Μα η ζωή δε λέει να σου χαμογελάσει
Γιατί θα γίνει κάτι την καρδιά σου θα σπάσει
Είναι γεγονός ο πατέρας σου πεθαίνει
Και μοναχή αναρωτιέσαι τι συμβαίνει
Μόνη να κλαις να λες γιατί σε μένα Θεέ μου
Γιατί όσο υπάρχω τίποτα καλά να μην πηγαίνει
Και κάπου εκεί ένας νέος Γολγοθάς αρχίζει
Η εφηβεία σου ήταν μοναξιά και θλίψη
Πλέον δεν υπάρχει ο μπαμπάς να σε στηρίζει
Πήγε να βρει τη μάνα που από ψηλά σε φροντίζει
Η απώλεια του πατέρα σε πόνεσε όσο τίποτα
Έφυγε άλλος ένας που ήθελε το καλό σου
Όλοι σου φερόντουσαν ύποπτα
Σκέψεις που στάζαν πόνο μες στο ημερολόγιο σου
Ένιωθες ότι δεν σε θέλουν
Έψαχνες αγάπη σε ψεύτικες αγκαλιές
Αγκαλιές που υπάρχουν από τυπικότητα και μόνο
Όσο θυμάσαι το εγώ σου ζεις μία ζωή που δεν θες
Δεν μπορείς να κάνεις κάτι, συμβιβάζεσαι
Δεν φανταζόσουν έτσι τη ζωή, κουράζεσαι
Άλλες εποχές στη γειτονιά διάφορα λέγαν
Γυρνούσες μοναχή στο δρόμο και σε κοροϊδεύαν
Ό,τι κι αν ζούσες σε αυτήν την κωλοζωή
Είσαι μαχήτρια δεν το έβαλες κάτω ούτε στιγμή
Περνάν τα χρόνια
Πολεμούσες τόσο άσχημα συμβάντα
Στα 18 ερωτεύεσαι, παντρεύεσαι έναν άντρα
Που συμπλήρωσε αυτό το κενό που τόσα χρόνια είχες
Υπάρχει αγάπη και χαρά, σου έδωσε ελπίδες
Τώρα έχεις κάποιον στα δύσκολα να πηγαίνεις
Επιτέλους, μικρή μου, τα καταφέρνεις
Περνάν τα χρόνια
Και όλα μοιάζουν ομαλά
Ασυνήθιστο για σένα που πάνε όλα καλά
Επικίνδυνα καλά, διότι μέχρι τα 23
Φέρατε στον κόσμο με τον άντρα σου δύο παιδιά
Δέκα χρόνια μετά όλα τα κακά ήταν περασμένα
Κάπου στα 33 έφερες στον κόσμο εμένα
Είναι χρέος μου να γράψω για τη ζωή σου
Γσιατί είσαι το μεγαλύτερο παράδειγμα για μένα
Written by: Trouf
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...