album cover
The Kid (Egglemon)
744
Rap
The Kid (Egglemon) was released on October 29, 2021 by Barcode Entertainment as a part of the album Prometheus
album cover
Release DateOctober 29, 2021
LabelBarcode Entertainment
Melodicness
Acousticness
Valence
Danceability
Energy
BPM67

Music Video

Music Video

Credits

PERFORMING ARTISTS
Immune
Immune
Rap
Chico Beatz
Chico Beatz
Performer
COMPOSITION & LYRICS
Immune
Immune
Songwriter

Lyrics

Chico on the beat
Αυτό είναι το παιδί
Ένα παιδί σαν κι εμάς
Ένα παιδί που έχει μπερδέψει τις αξίες του
Από τα υλικά αγαθά
Και τη σάπια κοινωνία που ζούμε
Ένα παιδί που πρέπει να ζήσει,
Ένα παιδί που πρέπει να ξυπνήσει
Το ξέρω καλά αυτό το παιδί, το παιδί που δε κλείνει μάτι
Το παιδί που δεν ξέρει να χάνει, πώς μπορεί όλα αυτά και τα κάνει
Σχέσεις από πορσελάνη πώς να εμπιστευτεί
Και πώς να του πουν' σ' αγαπώ, αφού δεν ξέρουν τι πάει να πει
Φυτοζωεί, χάνει ό,τι ωραίο, μέχρι που σκάει το μοιραίο
Σε μια παραγγελία στη βροχή, το παιδί είχε τροχαίο
Άνοιξε τα μάτια στο νοσοκομείο αρκετά τραυματισμένος
Τώρα τα σκέφτεται όλα ξανά και ξανά δίπλα από έναν πλούσιο και ένα γέρο
Κοστούμι, ρολόι, χρυσαφικά βλέπει με μια κλεφτή ματιά
Καλοντυμένα παιδιά σιμά του λένε πως όλα θα πάνε καλά
Του αφήνουν στο χέρι λεφτά και δυο νοσοκόμες απίκο
Και τότε το παιδί έκανε νόημα στον πλούσιο για να τον συγχαρεί λίγο
Κι εγώ πετάω, δε θέλω να σκέφτομαι, δε θέλω να βλέπω
Θέλω να νιώθω πιο σίγουρος, όχι όλο να μαντέυω
Δε θέλω να ελέγχομαι, δε θέλω να ξέρω
Δε θέλω να αναγκαστώ να ζήσω όλα αυτά που αποφεύγω
Αγκομαχώ, ακροβατώ,
Νυχτοπερπατώ
Σφυχτά το χέρι σου κρατώ,
Αγναντεύω και αναπολώ
Πόσες στιγμές μου γίνανε μάθημα,
Πόσες μου κάναν' κακό, και πόσες καλό
Πόσες στιγμές με κάνανε πάντα να διεκδικώ,
Να έχω αυτό το μυαλό, ε
Ο πλούσιος λέει μη μπερδεύεσαι, δε θα 'πρεπε έτσι να με χαιρετήσουν
Μα δεν ασχολήθηκα ποτέ μαζί τους και ίσως αυτά μου αξίζουν
Λίγες βόλτες, λίγα παιχνίδια, πολλά λεφτά, όλα καλά νόμιζα
Μα τώρα τα ίδια μου τα σπλάχνα με πληρώνουν με το ίδιο νόμισμα
Το παιδί αποκρίθηκε πως υπερβάλλει,
Να ηρεμήσει, να μην είναι δύστυχος
Μα είναι και αυτός θύμα της κοινωνίας,
Θύμα στο παιχνίδι του συστήματος
Γιατί σκεφτόταν πως πολλές φορές παίζει μεγάλο ρόλο το συμφέρον
Η μοίρα του 'παιξε τρελό παιχνίδι μόλις γύρισε να δει το γέρο
Ένα παλικάρι όρθιο δίπλα του, και μια γριά με κλαμένο μάτι
Ο άντρας λέει πάμε να φύγουμε μάνα, ο γέρος δε θα τη βγάλει
Και τότε η γυναίκα σηκώνει ανάστημα μ' όλη τη δύναμη που 'χει
Και γυρνάει και κολλάει στον γιόκα της, ένα αξέχαστο χαστούκι
Μακάρι να ήσουνα αλλιώς του λέει, δεν έχω χρόνο να εξηγήσω
50 χρόνια είμαστε μαζί, και τώρα θες να τον αφήσω
Το παλικάρι από τη ντροπή έκανε να φύγει μα έκατσε κάτω
Εδώ είμαι αγάπη μου του είπε, τον άγγιξε, δε φεύγω, πού να πάω
Και τότε το παιδί μας κατάλαβε, πως δεν είναι άτρωτος
Δε κυνηγάει πια τα φράγκα, κυνηγάει να γίνει καλύτερος άνθρωπος
Κι αν θέλει να νοιάζεται,
Να ζει, να μοιράζεται
Θα ξέρει πως υπάρχουν πράγματα
Που ούτε πουλιούνται ούτε αγοράζονται
Και εγώ πετάω,
Και εγώ πετάω, και εγώ πετάω
Short story,
Real life, Immune
Κι εγώ πετάω, δε θέλω να σκέφτομαι, δε θέλω να βλέπω
Θέλω να νιώθω πιο σίγουρος, όχι όλο να μαντέυω
Δε θέλω να ελέγχομαι, δε θέλω να ξέρω
Δε θέλω να αναγκαστώ να ζήσω όλα αυτά που αποφεύγω
Αγκομαχώ, ακροβατώ,
Νυχτοπερπατώ
Σφυχτά το χέρι σου κρατώ,
Αγναντεύω και αναπολώ
Πόσες στιγμές μου γίνανε μάθημα,
Πόσες μου κάναν' κακό, και πόσες καλό
Πόσες στιγμές με κάνανε πάντα να διεκδικώ,
Να έχω αυτό το μυαλό, ε
Written by: Immune
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...