- خُب از بحثِ اصلی خارج نشیم کجایِ قصّه‌ات بودیم؟ برام مو به مو از اوّل بگو، همه چی رو

+ بخدا همه چی همونی بود که گفتم مگه نمیدونستی دوستِت داره؟

- فک نمیکردم خودش رو بُکُشه

+ مهراب تو همه جایه قصّه‌اش به تو یک اسم داده، نقشِ اوّل

حتی لحظه‌ی مرگ یک موزیک با این اسم تو گوشیش پِلی بوده، گوش کن

- برایِ من خونده؟

+ بِهم پیام داد، بت گفتم که ما بدونِ هم‌دیگه نمیتونیم زندگی کنیم

- مطمئنی جوابش مثبته؟

+آره، وایستا

سلام، ببین خیلی راحت میخوام بات حرف بزنم، اصلاً ناراحت نشی‌ها، از من هم دلخور نباش، این به نفعِ هر دومونه

نه تو کمی نه من زیاده خواه، امّا این آخرها مطمئن شدم دنیایِ منو‌تو خیلی باهم فرق داره

شاید یکی دیگه کنارِ تو خیلی خوشبخت تر از من باشه، شاید منم کنارِ... وِلش کن

من امشب به طرف جوابِ مثبت دادم، این جا خیلی شلوغه، فعلاً

- بت جواب رد داد، دیدی دوستِت نداشت؟

+ فکرش هم نمیکردم این جوری بِره

- مگه چه توقعی ازش داشتی؟

+ فک میکردم زدم دل رو به چشمهاش گِره

اون چاقو رو وَردار یک قدم بیا بیا جلو، خیلی آرومو آهسته درست بذارش رو سینه ام

فرو کن تویِ این قلبم بذار جِر بخوره بِره، از این تقدیرِ بدشومی که خوردن به چشمهات گِره

رویِ دومین پلّه‌ی خونه پا گذاشتی بِری، گفتم نَرو رو سومی رفتی دیدم مسافری

خودم خواستم که تو رفتی خودم چمدون رو بَستم، همه‌اش واسه این بود که اجباری نَمونی رویِ دستم

این چاقو رو وَردار بذار رویِ سینه ام، بذار نَشه بعد از این خوابت رو ببینم

یا اون تفنگ رو بردار بذار رو شقیقم، اینجای مغزم که توئی بزن همینجا دقیقاً

کنار عکس هات افتاده، یک مُشت گلِ طوسی، تو با هزار ادعا، لَنگِ رختِ یک عروسی

میاد گُر و گُر از چشمهام قطره اشک پایین، چی گرفتی خودت رو فرض که قد این حرف هایی؟

میخوای بازی کنی بسم الله بشین‌و بریز تاس، جرئت یا حقیقت که کی کدوم رو میخواد

حتی حقیقتم بگی دیگه بی فایده است بُرو، گذشته ای رو که با هم داشتیم ما بدتر از اینهاست

این رو گفته بودم بِت ته فریادِ دل مرگه، یادته گفته بودم جوابِ بارون تگرگه

دلم خوش بود فقط به خوشی‌هایِ با تو، چند تا کوچه دیگه بخونم من پیام‌هاتو

حرف هات میاد توی سَرَم میشه سردرد، اون دلش نمیخواست ولی با بَداشَم بد کرد

من گفته بودم بهش تهِ این مسیر تاریکه، ولی تمومِ چراغ‌هایِ قرمز رو یِهو رد کرد

اون میدونست وقتی نیستش تو دلم آتیشه، لعنت به بچه‌ای که بی هوا از کوچه رد میشه

سر آخرین چهار‌راه زَدی قلب من رو کُشتی، خوبی هم بیش از اندازه‌اش بیخود و بی جهت میشه

میخوای بازی کنی پس برو بسم الله

بزنه بزنه بزنه بزنه هوای این شهر رو یه بارون، بُکُنه بُکُنه بُکُنه بُکُنه چشم هام رو تر مثلِ خیابون

بگیره بگیره بگیره شاید این دل تَهش آروم، بریزه بریزه بریزه یه ریزه اشک‌هام تو این شهرِ بی قانون

ولی بد کردی تو خانوم، این شبا چشم‌هامو بَد زده بارون، ولی خوشحالم شده دل تو آروم

مَنو رفتن و خیابون، من و سیگار و همین کام‌های آروم، ای وای از این سیگار،که میمونه بعدِ تو، برو به...

بزنه بزنه بزنه دل، که تو کردیش وِل، بزنه بزنه بزنه عشق، دیگه افتاد از چشم

بزنه بزنه بزنه آه، تو چیکار کردی با این قلبّ بی‌گناه؟ چرا بد کردی بی‌خدا

بزنه بزنه بزنه درد، ضربه زد، بعد خسته کرد، افتاد از چشم

یکی میگه بیا بسه مَرد، بِکش بیرون از این شهر خشک و تَنگ و سرد، بِکش بیرون، بِکش بیرون

بزن بارون روی پلک های خسته‌ام خیلی آروم، شدم داغون و خسته‌ام امّا با اون، میرفتیم همیشه به زیرِ نمِ بارون، بزن بارون

بزن بارون روی پلک های خسته‌ام خیلی آروم، شدم داغون و خسته‌ام امّا با اون، میرفتیم همیشه به زیرِ نمِ بارون، بزن بارون

(بخدا همه چی همونی بود که گفتم مگه نمیدونستی دوستِت داره؟)

(فک نمیکردم خودش رو بُکُشه)

(مهراب تو همه جایه قصّه‌اش به تو یک اسم داده، نقشِ اوّل)

(حتی لحظه‌ی مرگ یک موزیک با این اسم تو گوشیش پِلی بوده، گوش کن)

(بخدا همه چی همونی بود که گفتم، من امشب به طرف جوابِ مثبت دادم، خیلی شلوغه فعلاً)

شلوغه که شلوغ باشه دورت به دَرَک، میخوام تو رو از خونه‌ی سَرم بیرون کُنم ولی هِی میزنه کُتک

انگار یک بویِ غریبه‌ای دورِ توئه، بیست چهاری هِی میکِشه سَرَک

بیهوده بود موندنم، موندن و سوختنم، اون رفتو از فرداش، چشم به دَر دوختنم

من میشدم کلافه، هر‌کی چشم به تو بافته بود، از اون شب به بعد دیگه مُرد اون که دل به تو باخته بود

رفت‌و رفت‌و رفت تا جا که عجیب گیر شد، به روش نمی آورد، دیدم دلش زمین گیر شد

رفت‌و رفت تا اون جا که راه داد سو به چِشاش، پیش من بود ولی تو شهر هزار تا خونه داشت

پیشم باشه بهتره چون قرصِ دلم باهاش، آره فحش دادنش هم دوست داشتم، حتی با همون صداش

آره هنوز هم که هنوزه، من دلم میفته یادت قلبم میسوزه، عشقِ ما نموند دو ‌روزه، ببین این دلم رو چی آورد به روزش، دلم بهش میسوزه

یه چکِ سفید میکِشم فقط باز شه چشمهات، توش نوشته زارو زندگیش تو وجه حامل

کی رو دیدی عاشق کنه بِره بزاره بباری، ولی تو نمیفهمی که اینه راستِ کارت

راستِ کارِ خودته این هرزه بازی فقط، این دنیا نشد برو اون دنیا میگیرم ازت

اون حقِ دلی که یتیمش کردی تَهش رفتی، بعدت افتادم، افتادم افتادم هی به بدبختی

آره هنوز هم که هنوزه، من دلم میفته یادت قلبم میسوزه، عشقِ ما نموند دو‌‌‌‌‌‌‌ ‌روزه، ببین این دلم رو چی آورد به روزش، دلم بهش میسوزه

دل نبند به این زود‌گذر خوشی ها، یه چَک تو صورتِ خودم، مهراب خسته نمیشی‌ها

من با وسیله ای که تونستم بگیرمش واست، تو سخت پسند بودی ولی عاشقِ پرشیا

آره هنوز هم که هنوزه، من دلم میفته یادت قلبم میسوزه، عشقِ ما نموند دو‌‌‌‌‌‌‌ ‌روزه، ببین این دلم رو چی آورد به روزش، دلم بهش میسوزه

مگه یک روزه دو روزه یه عشق میشه سرپا، میدویی و آخر تَهش یک جا میفتی از پا

خصلت تو خوک بود من هم عاشقِ اسب، نجیب و دلربا ولی بی چَک و چونه بی نقص

بزنه بزنه بزنه بزنه بزنه بزنه درد، قول‌و حرف مَرد، نمیگم بر نگرد، به‌خدا این دوریت خسته کرد

نمیشه وسطِ راه، یکی امّا بی گناه، چقد دیگه هر روز بترسم یه روزی میشی جدا

یه روزی بودی برام، رویاهام و باورهام، به هر کی دلت خواست زدی رفت، با من با مرام؟

تو روزهایِ آخرا، هنوز یه چی یادمه‌ها، گفتم فقط تو میتونی بِشکونی ولی نه آدم‌ها

ولی زدن آدم ها، توی قلبِ بی دوام، قول بده که برمیگردی پیشم نَمونه رو هوا

خودت رو با این و اون قاطی نکن، حسابت رو هستما

برو درد بی دوا، ولی بی تو این شب‌ها، نمیدونی چشم‌هام رو خیس میکنه میبَره تا کجا

تو تویِ پهنه‌ی کشتی بودی چه جوری زدی به ناخدا؟

واسه قلبِ شکستم آخه تو یه روزی بودی پناه، بُرو درد بی دوا، ولی قلبم این شبا

بزن بارون روی پلک های خسته‌ام خیلی آروم، شدم داغون و خسته‌ام امّا با اون، میرفتیم همیشه به زیرِ نمِ بارون، بزن بارون

بزن بارون روی پلک های خسته‌ام خیلی آروم، شدم داغون و خسته‌ام امّا با اون، میرفتیم همیشه به زیرِ نمِ بارون، بزن بارون