Σαν στιγμιαία αντανάκλαση στο όλον

Σαν πινελιά του Τζάκσον Πόλλοκ

Αυτομοιότητες κ μέσα μου ένα σύμπαν κι άλλο ένα σύμπαν κι άλλο ένα σύμπαν, έχει πολλά αν δεν στο είπαν,big bang

Κι από το μηδέν προκύπτω φυσικά

Μένω εκτός απ'του χρόνου την φορά για λίγο

Ίσως να φταίνε τα τρεχούμενα νερά, δίπλα στο ποτάμι όταν μεγάλωνα..Κοίτα

Κοίτα πως γίνεται ο πλανήτης μου πως. Πες μου

Γιατί να αποφεύγουμε το φως..

Μέσα μου υφαίνεται ένας κβαντικός ιστός δεν τον κατανοείς και τρώς τα σωθικά μου

Δεν έχεις τίποτα δικό σου τί? Αγοράζεις μόνο πρόσβαση κι η υποσυνείδηση κι όλα τα ένστικτα μαζί από μάγμα γίνονται λάβα

Σαν νέα σύναψη,σαν νέα ιδέα..

Απ΄τον νευρώνα σου μέχρι την κεραία..

Δεν είναι απλά μάνα σου η Γαία..

Είναι η ψυχή η ύστατη νοημοσύνη, πηγαία, τυχαία, μοιραία

Θες να ΄σαι ελεύθερος μεσ'τον εικονικό μικρόκοσμο σου, προσαρμόσου, συγκεντρώσου.. και την αρρώστια και το φάρμακο τα φτιάχνουμε για το καλό σου

Κι η ΑΙ απ΄την κάμερα κοιτάει, γίνεσαι data δεν στο λέει δεν μιλάει, κι από επιφάνειες των μαθηματικών σου, σου ανασυνθέτει το νέο εαυτό σου.

Φωλιάζεις μεσ'την μηχανή όλο και πιο πολύ κι όσο αλλάζεις εσύ τόσο μαθαίνει αυτή

Και κατ'εικόνα και καθ'ομοίωσιν, μάλλον φτιαχτήκαμε και εμείς με την ίδια λογική..

Και αν ιχύει αυτό, είμαι ένα Avatar και επιστρέφω εκεί που νοιώθω αληθινός

Ζω σε ένα όνειρο που είναι ένα όνειρο μέσα σε άλλο όνειρο, βγαίνω στο φως..

Για να λιαστώβγαίνω στο φωςκι ας τα inceptions μόνα τους μεσ'τον σκληρό

Βγαίνω στο φωςσαν Usbμε τη γη μου να επανασυνδεθώ.