Δε ξερω τι θέλω μαπρέπει να ξερω τι πρέπει να θελω, παράλογο

Και αν το κάνω χωρίς να το νιώσω θα ειναι καλό και μάλλον θα ειναι άχρωμο

Αμα χάσεις το δρόμο σου άσε με να σε οδηγήσω από τον παράδρομο

Μη λυπάσαι που δε σου έχει βγει όλα τα ανάποδα σε 'κάναν άνθρωπο, λεει

Όσο ποδανα λαμεμι

Τόσο πιο λίγοι είναι αυτοί που στα λένε στα ίσια

Όλο φουμαρα γράφουν και λένε

Και αναπαράγουνε την μόδα απέξω

Φέρε μου το παιχνίδι να παίξω

Το μυαλό σαν κόμπο να ξεμπλέξω

Δεν ξερω αν είναι μια και έξω

Μα ελα να πούμε μια κουβέντα γνήσια

Μια κουβέρτα ζεστό με κρατάει

Δε αφηνω το στρες να με πάει

Το πηγαίνω περίπατο βράδυ και το άλλο πρωί να γυρίσει ζητάει

Αν δεν το φάω εγώ θα με φάει

Και ο καθρέφτης το ίδιο μου έδειξε

Σαν απ το μπράτσο να με κρατάει

Και έτσι την θεωρία μου απέδειξε

Υποσχέθηκα πως δε γυρίζω πισω

Και όμως πάλι πισω εγώ γύρισα

Με τα δικιά σου λες να το ζήσω

Μα πιστεύεις κάνω πισωγύρισμα

Χωρίς να μετανιώνω ότι είπα εχω αλλάξει

Οι καιροί έχουν γυρίσματα

Ποιος θα το έλεγε φέτος το μαρτη πως κλείνουμε για βιντεοκλίπ τα γυρίσματα;

Εχω ενα απωθημένο λενε άφησε το

Εχω θέματα λενε κανόνισε το

Εχω ενα πρότζεκτ μου λεν' κύλησε το

Και ότι είχα να πω μου λέγαν μίλησε το

Αυτό που με τρώει λέγαν νίκησε το

Και είχα έγνοια από αυτό να μη χάλασω

Άλλοι παίζουν πάσο και μείναν στον άσο

Και εγώ ευελπιστώ από αυτό ψηλά να φτάσω

Άλλο να έχεις όνειρο και άλλο όραμα

Τρέχω εγώ και τρέχει και η ώρα μα

Καβατζωμενο καταστρώνω πλάνο

Και αναβλητικά προσπερνώ το πρόγραμμα

Mεταδίδω το ηχοχρωμα

Και άλλοι είδαν την πόλη μας Μπογκοτα

Εγω γράφω της νυφης το υπόμνημα

Άλλοι από ντροπή το σερβίρουν ανώνυμα

Είναι ελάχιστοι όλοι αυτοί μου στηρίζουνε

Και δε θα στα λεγα ποτε γιατι ζαλίζομαι

Μπορεί τα βραδιά από αυτό να εκνευρίζομαι

Μα ξερω όσοι φύγουνε σπάνια ξαναγυριζουνε

Και αυτή η σκέψη με τρελαίνει που και που

Ίσορροπια του καλού και του κακού

Το ενα μέρος μου να νιώθει Deja Vu

Και το άλλο να θέλει να σπάσει τα πάντα καλού κακού

Πάλι κατάφερε και μπήκε στο κεφάλι μου

Όμως το κάνω για το εγω μου αρα χαλάλι μου

Και ίσως να παρω πίσω ότι μου αξίζει

Αν όχι μίξαρεται ο ηχος σε ενα κανάλι μου

Μη με ρωτάς αν είμαι ενταξει, υγιής

Μπορει να μένω άπραγης μα να εχω τάσης φυγής

Μια μέρα θα εξαφανιστω από το πρόσωπο της γης

Για αυτό κατέβα αυτό το βράδυ να με δεις αν μπορείς

Και αν σου φανεί πως υπερέβαλα στα νεύρα μου

Τοτε μάλλον είχες πέσει στην ενέδρα μου

Είναι η παγίδα μου το πείσμα

το πρισμα φωτίζει κάθε γώνια του μυαλό είναι η ασπίδα μου

Δεν αποβάλω όμως το κακό συνήθειο

Κάθε καλό κάνω κακο στον εαυτό μου μα και το αντίστροφο

Κάθε καλό κάνω κακο στον εαυτό μου μα και το αντίστροφο

Πως ακόμα περιμένω τη στιγμή μου

Πως ακόμα να δεις αυτήν οργή μου

Ποσο θελω πια να φύγω Ποσο με θελεις να μείνω

Και στα ίδια να επιμείνω και στα μέτρα να ξεδίνω

Και μια ανάσα δεν μου φτάνει για να δώσω αυτό οτι θελω να γίνω

Αργά πηγαίνω την μια και επιταχύνω

Μεγαλοδύναμε πες μου τι θα απογίνω

Ίσως όλα είναι τύχη και παίζω Κινο

Ξες τον βαλκο η ξέρεις τον Κωνσταντίνο

Νιώθεις αυτά που γράφω αυτά τα κείμενα

Αν θες να ξαναγίνω αυτός που ημουνα

Είσαι φίλος στα αλήθεια η είσαι ύαινα;

Ηρεμώ όταν το απαγγέλλω είναι συνήθεια

Εχω μυηθεί στην ομερτά στην εχεμύθεια

Και κάθε πρόταση που γράφω είναι κυρια

Κατακλείδα είναι η αρχή και έτσι το κλείνω

Στον εαυτό μου τυλίγομαι οσο συγκλίνω

Και ποτε δε μου άρεσε να συγκρίνω

Όμως σίγουρα δε μίλησε η επήρεια

Όμως σίγουρα δε μου αρέσει να κρίνω

Ξες τον Valco η ξέρεις τον Κωνσταντίνο?

Νιώθεις αυτά που γράφω αυτά τα κείμενα

Αν θες να ξαναγίνω αυτός που ημουνα

Είσαι φίλος στα αλήθεια η είσαι ύαινα;