album cover
AFTERSHOCK
537
Hip-Hop/Rap
AFTERSHOCK was released on August 22, 2024 by αυθόρμητα as a part of the album AFTERSHOCK - Single
album cover
Release DateAugust 22, 2024
Labelαυθόρμητα
LanguageGreek
Melodicness
Acousticness
Valence
Danceability
Energy
BPM70

Credits

COMPOSITION & LYRICS
sponty jaul mr storm
sponty jaul mr storm
Songwriter

Lyrics

Ψυχές ερημώσανε σαν τις πλατείες και τους δρόμους το 2020
Και το τραύμα είναι ακόμα παρόν, ετοιμάζει αργά την επόμενη ψύχωση
Κάναν τον θάνατο των φτωχών να φαντάζει άλλη μια κοινότυπη είδηση
Ξεφυσάς τον καπνό στο στενό και θυμάσαι ακόμα την πρώτη τοξίκωση
Έχεις σώμα βαρύ, δεν σε ακούν τα «μπορεί»
Και τα χρόνια περνάν κι εσύ κλείνεσαι
Έχεις κάνει τον πόνο κεντρί
Να τσιμπάς όποιον έρχεται δίπλα κι ευθύνεσαι
Είπες «όλα καλά», μα υποκρίνεσαι
Είπες πως θα ’σαι εδώ, αλλά κρύβεσαι
Τώρα που ήρθε χειμώνας γυρεύεις ανθρώπους
Για να έχεις να ντύνεσαι — ψήνεσαι
Να μην γίνεις κι εσύ σαν τα μούτρα τους
Να μην πέσεις κι εσύ μες στη λούπα τους
Η ομάδα χτυπάει πρωτάθλημα
Μα θα ’χει για πάντα χεσμένη την κούπα τους
Ο γείτονας μου ακόμα κοιτάει στραβά
Γιατί χώνω μόνο όταν κοιμάται
Και είναι κάπως επόμενο, καθώς το απόγευμα
Βλέπει μόνο Πορτοσάλτε
Κάθε Ιούλη μια ιστορία
Χαιρετίσματα στην πρώτη θέση απ’ την γαλαρία
Φέτος φοράμε τα πιο σκοτεινά χαμόγελα
Και κάνουμε ταξίδια γύρω από τη δυστοπία
Πόσο πονάει η απουσία
Για πόσο χαρτί πουλάς τη φαντασία;
Για πόσο καιρό θα γυρίζεις τον κόσμο
Ζητώντας λιγάκι ησυχία; (yeah)
Γύρω απ’ το πλήθος κινούμαστε προσεκτικά
Ενώ μας σκοτώνουν αυτοί για να ζουν βολικά
Media, τρομοκρατία και αγχολυτικά
Μέσα στον κόσμο των έγκλειστων είμαστε
Μαύρα πουλιά αποδημητικά
(×2)
Αυτό που άνθρωπε έχεις καταφέρει
Δεν είναι achievement αλλά αφανισμός
Ενώνω τα κεφάλια από τους δράκους
Σαν να είμαι στο deck σου ο πολυμερισμός
Έρχομαι όταν έχεις ηρεμήσει
Από το πρώτο σοκ σαν μετασεισμός
Δεν σου φταίει η Δευτέρα, νοικοκύρη
Το μόνο που φταίει είναι ο καπιταλισμός
Μες στα καφενεία φτύνω fine bars
Όχι στα βραβεία ούτε σε wine bars
Δίπλα μου ο Γκοβού κοζάρει τον ρουφιάνο
Δεν μας πλησιάζει να μην φάει mars
Στην Πατησίων είμαι μέρα-νύχτα
Οι ψυχές είναι άδειες αλλά οι δρόμοι πήχτρα
Τα σκυλιά του κέντρου είναι πεινασμένα
Μη φλεξάρεις γιάπη, τα λεφτά σου κρύφτα
Πάει πέρασε πάλι κι αυτό
Άλλο κακό τώρα σε συναντάει
Από την παλιά την οδό χωρίς συνοδό
Κι όλο γκάζι πατάει
Σε κόκκινο χώμα πατώ
Για πόσο καιρό αυτή η πόλη πονάει;
Αν δεν με πάρουνε σηκωτό θα απογειωθώ
Γιατί η ομάδα φυσάει
Έχω μαζέψει έναν κάρο χτυπήματα
Κι άπειρες τούμπες για μάθημα
Έχω διαλέξει έναν φάρο στα κύματα
Κι άπειρες λούπες για πάτημα
Στην υποταγή ποδοπάτημα
Να μην φύγουν τα νιάτα μας τα άτιμα
Κάτσε να πάρουμε εμείς καμιά ανάσα
Και κρατήστε εσείς το πρωτάθλημα
Γύρω απ’ το πλήθος κινούμαστε προσεκτικά
Ενώ μας σκοτώνουν αυτοί για να ζουν βολικά
Media, τρομοκρατία και αγχολυτικά
Μέσα στον κόσμο των έγκλειστων είμαστε
Μαύρα πουλιά αποδημητικά
(×2)
Written by: sponty jaul mr storm
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...