album cover
Pliopsichountes
39
Europe
Pliopsichountes was released on November 29, 2024 by Leap as a part of the album Monachopedia
album cover
Release DateNovember 29, 2024
LabelLeap
LanguageGreek
Melodicness
Acousticness
Valence
Danceability
Energy
BPM100

Music Video

Music Video

Credits

PERFORMING ARTISTS
Orestis Ntantos
Orestis Ntantos
Performer
COMPOSITION & LYRICS
Orestis Ntantos
Orestis Ntantos
Songwriter

Lyrics

Ποια ελευθερία του λόγου; Ελευθερία του κώλου.
Όταν το σκέφτεσαι τόσο πολύ προτού να το πεις,
δε μοιάζει να' ναι ελευθερία καθόλου.
Εγώ το λέω δικτατορία του όχλου.
Πρέπει να λες μονάχα αυτά που θέλει το κοινό σου
αφού έχεις πάρει πριν την έγκριση των οπαδών σου.
Φτάνει για να καταστραφείς μια λέξη στο κινητό σου.
Άμα δεν είσαι δικός τους πάνε όλοι να σε φιμώσουν.
Ένας τρελός λέει απλά παραμύθια.
Πολλοί τρελοί και δες πως γίνεται η βλακεία συνήθεια
και το αρχικό παραμύθι μια επικίνδυνη αλήθεια.
Έχουν ξανασυμβεί αυτά στης ιστορίας τα σκουπίδια.
Μου είναι αδιάφορη εντελώς η άποψή σου.
Άμα δεν το 'χεις διαβάσει προτιμώ τη σιωπή σου.
Ξερομπορόλα στενόμυαλε, πλειοψηφούντα ανόητε,
χορεύουμε όλοι στο μικρό το ταψί σου.
Είπα να ζήσω σ' ένα κόσμο παράλληλο.
Πήγα και βρήκα ένα λόφο κατάλληλο.
Είπα να φτιάξω ένα σπίτι παράμερο
μα δε μ' αφήνεις ν' αγιάσω οπότε άντε και γαμήσου.
Εσύ χαλάς το φράχτη μου και μπαίνεις μες στον κήπο.
Εσύ μπουκάρεις ξαφνικά στο σπίτι μου όταν λείπω.
Κόβεις τα φρούτα και πατάς τα λουλούδια μου.
Κλέβεις τα λόγια τραγουδάς τα τραγούδια μου.
Θες στα ραδιόφωνα μονάχα τη φωνή σου.
Θέλεις να πέσουμε στο βούρκο μαζί σου.
Θέλεις χορτάτο το σκύλο, θέλεις την πίτα δική σου.
Φτάνει ως εδώ ρε μάγκα, άντε και γαμήσου.
Κι εσύ πρεζάκι της χαράς που λες ότι γκρινιάζω,
γουστάρω τόσο πιο πολύ, πιο λίγο όσο σου μοιάζω.
Γαμώ την πλειοψηφία σου και το κωλόσογό σου.
Μόνο επειδή είσαστε πολλοί φουσκώνει το εγώ σου.
Και μου τσαμπουκαλεύεσαι πάντοτε με παρέα
και μου τη στήνεις μοναχά αφού έχει πέσει η αυλαία.
Πάντα με πλάτες αλλονών και μ' όλα σου τα αδέρφια.
Δες τι συμβαίνει τώρα αν ενωθούν πολλά μοναχοπαίδια.
Είμαστε λίγοι, Είμαστε λίγοι, Είμαστε λίγοι.
Με μια αδιανόητη οργή να μας τυλίγει.
Είμαστε λίγοι, Είμαστε λίγοι, Είμαστε λίγοι
αλλά κι αυτή η πόρτα σύντομα ανοίγει.
Σαν εκραγεί ο φιλήσυχος
κι ουρλιάξει ο ντροπαλός,
όταν χτυπήσει ο αδύναμος
και ακουστεί ο σιωπηλός,
σαν σηκωθεί ο χτυπημένος κι έρθει μπροστά ο ουραγός
και μπει στην πρώτη γραμμή ο φοβισμένος κι ο δειλός,
όταν ζητήσει τα ρέστα ο αδικημένος,
θα 'ναι για σένα αργά θα είσαι ήδη χαμένος.
Μην ακουμπάς, μην ακουμπάς, μην ακουμπάς.
Εδώ λερώνομαι και μόνο που κοιτάς.
Μην ακουμπάς, μην ακουμπάς, μην ακουμπάς.
Εδώ λερώνομαι και μόνο που κοιτάς.
Όλοι είναι έξω με σκυλιά και μόνο εγώ έχω παιδί.
Όπα τι έγινε; Σ' ενόχλησε πολύ;
Μήπως σου ξύπνησε η ορθότητα η πολιτική;
Θέλεις να πω ό,τι γουστάρεις δηλαδή.
Τι έγινε μάγκα τώρα φαίνομαι συντηρητικός;
Ψάχνεις να βρεις σε ποιους ανήκω συνεχώς.
Άμα σου πω πως θέλω σύνορα ανοιχτά για τους φτωχούς,
είμαι για σένα αρκετά αριστερός;
Άμα σου πω ότι φοβάμαι τον φασίστα Ερντογάν,
είμαι για σένα αρκετά δεξιός;
Έβαλες ήδη ταμπέλα ή θέλεις να συνεχίσω;
Είναι ανίκητη η βλακεία και πώς να τη νικήσω,
μιλάς πολύ και δεν προφταίνω ούτε καν να σε βρίσω
όμως αυτή τη φορά δεν παίζει να σταματήσω.
Άμα σου πω πως θέλω οι γκέι να μεγαλώνουν παιδιά,
είμαι αρκετά αριστερός;
Άμα σου πω ότι θεωρώ αναγκαία τα εξοπλιστικά,
είμαι αρκετά δεξιός;
Γαμώ τον φανατισμό σου από όπου κι αν προέρχεται,
εγώ λογοδοτώ στα αστέρια και στο τέλος που έρχεται.
Written by: Orestis Ntantos
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...