album cover
Auto Da Fe
3
Hip-Hop/Rap
Auto Da Fe was released on November 30, 2024 by Drugitiz as a part of the album Mia Sinehis Katastrofi
album cover
Release DateNovember 30, 2024
LabelDrugitiz
Melodicness
Acousticness
Valence
Danceability
Energy
BPM109

Credits

PERFORMING ARTISTS
Ghetto Rock
Ghetto Rock
Performer
Drugitz
Drugitz
Performer
COMPOSITION & LYRICS
Drugitz
Drugitz
Songwriter
PRODUCTION & ENGINEERING
Drugitz
Drugitz
Producer

Lyrics

Παλεύω τον εφιάλτη με ένα τσακ ειρωνεία
Αράζεις στο μπαλκόνι και έχω ακροφοβία
Τα βραδιά μας σκάρτα και ο Θεός είναι κρυμμένος
Σαν ταινία του Villeneuve νιώθω φυλακισμένος
Δεν ψάχνω την απάντηση έχω στόλο ερωτήσεις
Κι αν δεν θες να με μάθεις τότε μην μ ακουμπήσεις
Έχω το στόχο μπροστά μου, και δεν χώραν καταχρήσεις
Φίλος το διάβασμα, το ραπ και οι προπονήσεις
Πατάω το πόδι μου ξανά στις πλάκες της Μεσολογγίου
Είναι μια μέρα ηλιόλουστη Μαΐου
Εδώ μανάδες ράγισαν σε εφιάλτη κλεμμένο
Εδώ η εκδίκηση μας είχε μυρωδιά από καμένο
Έχω το ΔΕΠΥ μια ζωή και το μυαλό μου σμπαράλια
Είναι σε δέκα μεριές και τριγυρνάω με ρεμάλια
Που με αγαπάνε και στα χάλια μου και αυτό τους το χρωστάω
Τη φιλία τους παράσημο φοράω
Σπατάλησα ζωή με επιλογές καταστροφής
Μεθυσμένος να γυρνάω κάθε πρωί Κυριακής
Να τα λέω με μπαρμπάδες με καφέ στα καφενεία
Να μου λένε στη ζωή τι έχει αξία
Όταν γύριζε το μάτι ήμουν θεριό ανήμερο
Έμπλεκα συνέχεια μα δεν έμπλεξα
Πάει δύο, πάμε τσάρκα στον Ίμερο
Να μιλήσουμε για λάθη που επέλεξα
Με κρίνουνε χωρίς να με γνωρίζουν
Τους στήριξα χωρίς να το αξίζουν
Κοιτάζω μεσ' στη μάπα και με βρίζουν
Στο τέλος θα λακίσουν και θα με συναντήσουν
Αυτοί που το χαλάνε θα το χτίζουν
Κι οι άλλοι μεσ' στη βρώμα θα σαπίζουν
Τη ψυχή σου να αγοράσουνε ελπίζουν
Στο τέλος θα λακίσουν, στο τέλος θα λακίσουν
Κουμπώσαμε με δυο ματιές στην αρχή
Εγώ το ζω οριακά και εσύ με οριακή
Στο τέλος η καταστροφή είχε τον αριθμό σου
Να χώσω μια μπουνιά στο μαλάκα τον γιατρό σου
Με 16 πενηντάρικα τη βγάζω το μήνα
Σαν να ζω τη Σατραπεία δε με νοιάζει η πείνα
Με νοιάζει η γνώμη των δικών μου και τα ύστερα
Είναι τα εύγε τους πιο ακριβά και δύσκολα
Το ξέρουν δεν μιλάν έχω στο βλέμμα σκιά
Πλέον πρώτος την κάνω αν δεν σε νιώθω κοντά
Έχω το πείσμα για μπότα και ταμπούρο μου
Αυτοί μιλάν για Βαλκάνια, εγώ τα φέρω στη μούρη μου
Αυτή η πόλη βρωμάει και τρώει τα παιδιά της
Και αν έχω δύο δάκρυα και αυτά είναι δικά της
Και αν έχω δύο βάρη και αυτά είναι δικά της
Δεν ξέρω που να πνίξω τα παιδιά της
Πες μου την αλήθεια πες μου την αλήθεια, πες μου την αλήθεια
Αναπνοές, ανάσες καυτές, δώσε μου άλλη μια μέρα
Μια νύχτα που καις, από τον ουρανό θα κατέβω πάλι σε σένα
Σαν τον διάττοντα αστέρα
Είμαι το φως το δυνατό που τη ζωή γεννά
Γιατί έχω φάει το σκοτάδι με τον κουβά- δεν με γοητεύει πια
Το κουβαλάω/ με κουβαλά
Και αφού χάθηκα- έφυγε απ' το πρόσωπό σου το φως τελικά
Είμαι ο daybreaker, ο daywalker
Έκανε γωνίες η κεφάλα σου απ' τη κόκα
Ηχοτοπία, μια βόλτα όπως πρώτα
Μου κλείνεις το δρόμο, φύγε απ' τη πόρτα
Τώρα shimmy shimmy ya, shimmy γεια χαρά
Χορεύεις στη γιορτή μου σαν κυρά
Σπάω στα πόδια σου ένα κουμπαρά
Σε παίρνω απ'το χέρι και το σκάμε με παπά το Σατανά
Και όλα τα βαμπίρ μας κοιτάνε καλά καλά
Αυτό δεν είναι ραπ είναι ξόρκι που ζόμπι ξυπνά
Γάμα την επιδημία, Δευτέρα Παρουσία του Μεσσία
Που λατρεύει τη νύχτα μα έχει τη μέρα προστασία
Written by: Drugitz
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...