Mój dom, mój dom x2

To królestwo światła

Mój dom, mój dom x2

I do niego wracać chcę

Wielka pełnia wypełnia światłem mój pokój i znowu mi przerywa sen

Leżę na boku i nie mogę już zmrużyć oczu, a niepokój przepełnia mnie

Słyszę światło gwiazd, światło gwiazd, światło gwiazd, dźwięk

W głośnikach tli się jak ogień z ogniska, którego nie zgasił jeszcze nocny deszcz

Siadam na brzegu łóżka i zapalam lampkę

Jak na brzegu łódka, kołyszą mnie fale

Wstaję odsunąć firankę, by wielki firmament mógł zajrzeć mi w kartkę

I nagle wielkie światło zalewa moje serce

Wieczne światło tajemne

Miałem nadzieję, że wlejesz tę nadzieję we mnie

I ogrzejesz wnętrze, kim jesteś?

Światłością świata, a świat mnie rozprasza

Ich promienie światła to jest imitacja

Są sztuczne jak lampa, sztuczne jak kłamstwa

Pozwól ogarnąć te słowa, rzuć światło na Boga

Naprawdę mi pokaż, ja pragnę je poznać

Naprawdę, bo gasnę i tracę nadzieję, że znajdę drogowskaz

Jesteś jak latarnia morska

A ja żeglowałem przez to morze gwiazd

I może nie możesz mi dać znać, ale daj coś, abym miał trop

Skoro to światło, które daje świat, jest ciemnością, to jakaż to otchłań

Ja chciałbym wydostać was z jądra ciemności, ale wybieracie by tam zostać

Mój dom, mój dom x2

To królestwo światła

Mój dom, mój dom x2

I do niego wracać chcę

Zapalam świecę i kontempluję ogień

Tak długo w literze szukałem światłości, w materii szukałem, mój Boże

Myślałem, że gdy oświecę mój umysł to odnajdę wieczne szczęście tam

A jak na nieszczęście, to zrozumiałem, że umysł wypala się, gdy słowa brak

Myślę, czym jest światło, jasno go nie widzę

Widzę, że jest jasno, płonie żywy ogień

Myślę, że jest dobry, żyję własnym życiem

Moje dłonie oplatają świecę, śledzę płomień wzrokiem

Może pojmę jego rolę

Dojdę, kto jest Ojcem, poprzez moje serce

I nagle gaszę tę świecę oddechem i dociera do mnie ten promień

Światło to miłość i pokój, nadzieja i dobro - to światło jest lekiem, Ciemność to smutek, nostalgia, depresja, nienawiść, pogarda - to ciemność jest lękiem

W ciemności siedzę, bo zgasiłem świecę tym moim płytkim oddechem

Przez powietrze, które wpuścił mi w trzewia i puścił na głębię, bym poznał, kim jestem

Stworzył byt, który był doskonały

Aby żył i nieustannie dążył do prawdy

I uwzględnił to, że przez dzień i noc

Będę śledził go, aż rozświetli mrok mojej duszy

Jak jesteś czarną gwiazdą - nie wiesz, czym jest światło

A to sztuczne światło zgaśnie kiedyś

Sam je zgasisz grzechem, ty chcesz żyć na zawsze?

Jezus jest Brzaskiem

Mój dom, mój dom x2

To królestwo światła

Mój dom, mój dom x2

I do niego wracać chcę