Հըմի դե,

լավա շատ ընդե,

արի չպնդեմ,

արի վռնդեմ

Հա լավա արդեն,

սաղ լավով եմ հարթել։

Սաղ լավա արդեն,

հարթն էլ ու՞ր բարդեմ,

էքտան վախտ չունեմ բան, բան բացատրեմ,

Էտքան վախտ չունեմ՝ գան, գան հարցադրեմ,

Էտքան վախտ չունեմ ՝շան հաց տամ վարձատրեմ։

Սարքեն մատի փաթան,

Հետս հա տան հաթաթա,

Սաղին կանչեմ հատ հատ հա՛

Սղմեմ դառնան հարթաթաթ։

Հարցա հնչում էս տողերը ումն ե՞ն վերաբերվում,

Սաղ շները իրանց բունն են։

Մերա բերում ամեն թույլի, թուլա քունն էլ

Երգա ծնում մութ ու երկար ոնց որ թունընել։

Բերանբաց եմ ախր կոնկրետ,

շատ եմ խոսում սաղից բաց,

Ծերը թացա լինում մեկ մեկ,

երբ հետևիցըս են վատ։

Ախր ես իմ արածները երբեք չեմ էլ քողարկել,

Ստիպում եք արածներս սաղիդ հատ հատ շահարկե՞մ։

Շատ վատ էջ եմ փագէ,

Շատ վատ հարցեր ծագէ,

Տեղ կար, որ շատ եմ հագէ

Լավ եմ արէ, դև էին սարքէ։

Գիժ էին ասում արդեն ինչ որ, արած մարած հիշացնում,

Մոռանալով ծնողի պես վերջիս հացն էի ուտացնում։

Դեմդ եմ կդրում ու դեմդ եմ դնում դու՛

Դեմդ եմ հելնում բու՛, դեմդ չես տենու՞մ ձու՛։

Ամեն դեպք մեզ սաղիսա պետք, որ նախընտրենք, Տարբերել չարը բարուց, որոշենք ում հետ ընթրենք,

Թե կիսինք հետները հաց, էլ սխալներ չփնտրենք,

Թե կիսվել են անարդար՝ քըռթով շփումը կդրենք։

Սաղի բգին մնացի, ինձ չեն ուտում,

Սաղի մասին խոսացի, չէ՛ էտ չեմ ջոգում,

Սաղ ինչ որ կորել են հա՞, դա չգիտեմ,

Սաղ ոնց որ սպասում են շատ, որ վրիպեմ։