Laatste tijd wat teruggetrokken en ik weet dat je het merkt

Voer het liefst alleen gesprekken met mezelf wanneer ik verwerk

Ondanks de klappen die ik van het leven kreeg vecht ik het liefst alleen omdat ik simpelweg niet beter weet

Ik ben altijd hier en toch voel je je alleen

Je weet ik ben bereid, als je belt ik kom meteen

Laat me binnen, please, wat gaat er door je heen?

Het is een copingsstijl van toen de zon niet scheen

Je moet weten ik ben dankbaar voor de hulplijn ja dat doet me goed

Maar je kent me, ben niet het type

dat gevoelig doet

Gesloten boek vanaf de moederkoek

Plus ik wil niet moeilijk doen

dus presenteer mezelf liever uit een goede hoek

Ik begrijp dat je wilt helpen maar heb moeite het te willen want

Eigenwijs heb ik mezelf wijsgemaakt dat ik het kan

Of Misschien is het bindingsangst

Of ben ik stiekem gewoon bang wat je ervan vinden kan

Positief en sterk aan de oppervlakte

Maar als je diep genoeg blijft graven zie je toch de zwakte

Vaak zit het te diep om naasten op te vallen

Korte nachten het verleden staat me op te wachten

Kan ik de lasten nog wel verder sjouwen?

Maar de gedachten dat je klaarstaat geeft me zelfvertrouwen

Ik ben geen prater, ben moeilijk om van te houden

Maar ik hoop dat je me laat, op goed vertrouwen

Ik ben altijd hier en toch voel je je alleen

Je weet ik ben bereid, als je belt ik kom meteen

Laat me binnen please, wat gaat er door je heen?

Het is een copingsstijl van toen de zon niet scheen

Ik zie de switch gebeuren, jou lees ik heus wel

(Naast mijn goedheid merk je ook m’n fouten op)

In de basis zitten scheuren, ik graaf tot in jouw hel

(Soms kan ik het moeilijk onderbouwen toch)

Samen bouwen we een fort zodat niks jou meer kwelt

(Door jou stroop ik weer m’n mouwen op)

Schaam je niet als je moet rouwen, ik zal altijd van je houden

Kijk naar mij

Vertrouw me

Blijkt toch fijn

Om op te bouwen

Kleine schijn

Van zonnestralen

Eindelijk

Weer ademhalen

Ik ben altijd hier en toch voel je je alleen

Je weet ik ben bereid, als je belt ik kom meteen

Laat me binnen please, wat gaat er door je heen?

Het is een copingsstijl van toen de zon niet scheen

(Maar ik vertrouw je)