Θυμήσου στα δύσκολα, που ήσουνα-που ήμουνα

Δεν σε θυμάμαι όταν έπεφτα

Όλοι μαζεύονται γύρω

Γιατί θέλουνε να φάνε από τα έτοιμα

Ξέρεις δεν μ' αρέσουν τα πολλά

Πήρα τα φράγκα και έφυγα

Με ξέρουνε μέσα στην γειτονιά, τα κατάφερα δεν έπεσα

Όλοι αγαπάνε μάγκα το φως, στο σκοτάδι γίνονται καπνός

Δεν με νοιάζει γιατί το 'χω ζήσει, για μένα ήτανε σαν αδερφός

Ριχ' του πέντε, γιατί θα κοστίσει

Τρέχω στον δρόμο πλέον συνεχώς

Είναι μόδα πλέον να το παίζεις Fifty μα εσύ δεν έχεις ούτε ευρώ

Εθισμένος με ό,τι με καταστρέφει, με ό,τι το σύστημα δεν μου επιτρέπει

Ρίχνω ζάρι να δω τι θα μου φέρει

Καν' τον βλάκα τώρα να υποφέρει

Τι με συμφέρει; Να μετράμε το κασέρι

Να τα κάνουμε όλα νόμιμα, να μην κάνω νταλαβέρι

Πίσω στην φάση πίσω για να βγάλω κι άλλη μουσική

Χύνω το henny και είμαι κομμάτια πάνω στην εθνική

Θέλετε τόσα και καταντήσατε να 'στε γραφικοί

Μην πλησιάζεις, οι δικοί μου δεν είναι φιλικοί

Μέσα στο Φάληρο απολαμβάνω το καλοστριμμένο μου Cali

Δεν το 'χω σε τίποτα να τους αρχίσω και να τους φάω με το κουτάλι

Δέκα χρόνια ίδιους φίλους, δεν με νοιάζουν πια οι άλλοι

Θέλω να πάω στο L.A, δεν θέλω να πάω στην Εκάλη

Δεν μου φτάνουν πια τα λίγα

Κυνηγάμε τα πολλά

Βγάζω πάντα πρώτη ξήγα

Ρώτα μες την γειτονιά

2g μεσ'το τσιγάρο, λέω στην δικιά μου αφέσου

Βράδυ θα λείπω στα σίγουρα, ξέρω αγχώνεσαι να μην με δέσουν

Αυτή τη ζωή επέλεξα, πείναγα τότε κι έτσι έμπλεξα

Είδαν τον φοίνικα κι όλοι πετρώσανε, μα ήτανε Phoenix δεν ήτανε Medusa

Ησυχία μες την αίθουσα, τώρα ξέρουν ότι έφτασα

Βλέπω να μου μοιάζουν όλοι τόσο, μα δεν θυμάμαι να τους γέννησα

Ανάβω τσιγάρο, ανάσα καυτή

Όταν σε είχα ανάγκη δεν ήσουν εκεί

Πόσα χρωστάμε, πόσα θα φάμε

Αυτά τα σκέφτομαι από παιδί

Κι όμως δεν ξέρω πως θα' μουνα

Αν είχα ζήσει ζωή κανονική

Ποιος θα με κρίνει για όλα μου τα λάθη

Τα 'χω πληρώσει μα μείναν αγκάθι

Μες την καρδιά μου, μέσα έχω λίγους

Κι ας μου προσφέρουν απλόχερα αγάπη

Και για το πως έγινα αυτό που είμαι

Δέθηκα απότομα μες το σκοτάδι

Δεν πήγα ποτέ μου σε ψυχολόγο

Γιατί τα δικά μου τα 'κανα κομμάτια

Ποιος θα με κρίνει για όλα μου τα λάθη

Τα 'χω πληρώσει μα μείναν αγκάθι

Μες την καρδιά μου, μέσα έχω λίγους

Κι ας μου προσφέρουν απλόχερα αγάπη

Και για το πως έγινα αυτό που είμαι

Δέθηκα απότομα μες το σκοτάδι

Δεν πήγα ποτέ μου σε ψυχολόγο

Γιατί τα δικά μου τα 'κανα κομμάτια