Εχω δυο μάτια πονηρά που δεν τα ξέρουνε

Ξέρω να κόβω την πουστιά απ'οπου την φέρουνε

Εχω αγαπησει τους πιο φθηνούς ανθρώπους που ποτέ μου έχω γνωρίσει κι'αυτό μου'χει στοιχίσει

Γιατί τόσα χρόνια το μυαλό δεν σταματά να σαμποτάρει τα φτερά μου κοβωντάς τα πριν καν βγουν

Μια πλευρά μου θέλει αλήθεια να φτάσουμε κορυφή οπότε προφανώς θα με νοιάζει πόσοι μ'ακουν

Συγγνώμη αν νομίζεις πως το πούλησα μα διαφωνώ καθέτως

Αντιθέτως, όταν είχα τα χαρτιά μπροστά μου πάγωσα όταν δεν είδα στους στίχους τ'όνομά μου, το αρνήθηκα αμέσως και αυτό μπρο μου είναι μαγκιά μου

Δεν ήθελα ποτέ να'μαι απλά μια περσόνα και να κάνω την καριέρα μου να βγάλω τα λεφτά μου

No hate προφανώς σ'οσους το κάνουν μα για μένα τα γραπτά μου αξίζουν κάτι παραπάνω

Πήρα τα δυο χιλιαρικά μου απο τα μπλουζάκια και το ένα πήγε πίσω στους γονείς μου που τα τύπωσαν

Μετά αντίκρισαν τον γιό τους να λυγίζει όσο οι φίλοι του με ψέματα στο ίντερνετ τον ξεφτύλιζαν

Μετα θύμωσαν, στον πατέρα μου απευθύνθηκε ένας μαν που ούτε τον ήξεραν

Μετα σωπάσαν, γιατί την σπίθα που υπήρχε στο βλέμμα του γιου τους πια δεν την εντόπιζαν

Κι'εγω κάπου στο κενό ν'ακροβατώ, να πάω να σπουδάσω στο νήσι ή να μείνω εδώ

Αν το παρατήσω το ξέρω θα με μισώ, οπότε οι επιλογές μου θα το κάνω ή θα χαθώ

Ξέρω να γράφω πως σκατά το προωθώ; πως ξέρω τι πουλά τι είναι αρρεστό;

Πως να εμπιστευτώ; όταν όλοι όσοι μου λέγαν σ'αγαπώ, μεσα σε μια μέρα εύχονται να με δουν νεκρό

Έφτασα επάνω στην πηγή μεσα σ΄ενα μήνα μα με ρίξαν κάπως άτσαλα απ'τον Όλυμπο

Απομακρύνθηκα απ'το γκρουπ τώρα να βρω τον δρόμο χωρις καποιον χάρτη υποθετω θα'ναι κάπως δυσκολότερο

Νιώθω εκτεθιμένος και χαμένος κι'αλλα τόσα και οι καλοθελητές δεν αργησανε να φανούν

Μπήκαν μεσ'το σπίτι μου κι'εγώ μεσ'το δικό τους τώρα ρώτα τους εσύ γιατι στα lives δεν πατούν

Τώρα ρώτα τους εσύ γιατί γλύφουνε όπου φτύναν

Τι σκατά πήγε τόσο λάθος στην καραντίνα

Εκεί κατάλαβα πως οσα και να ξέρουν κάποιοι άνθρωποι θα εθελοτυφλήσουν για το χρήμα

Εκεί κατάλαβα ο κόσμος γέρνει λάθος, μα βρήκα μια ηλιαχτίδα μεσ'το δάσος

Ευχαριστώ για την φορά που δεν θυμάσαι που μ'ειχες στην αγκαλιά σου ενω κατέστρεφα το ιματζ του ειμαι βράχος

Αν σου λεγα τον λόγο που χωρίζουμε νομίζω δεν θα μ'αφηνες και είναι λογικό

Είναι πολύ κλισέ το φταίω εγώ, μα με όλη την πιεση με είδα στον καθρεύτη νευρικό και τοξικό

Και δεν θέλω ν'ακουμπάνε τέτοιοι τύποι την γυναίκα που αγαπώ

Ησουν το στήριγμα μου να μην τρελαθώ, μα πως να το δεχτώ αυτό

Την μονη που θέλω να προστατέψω στο τέλος να τη βλάψω εγώ

Οπότε ας πάω να γαμηθώ δεν θα σε βάραινα ποτέ με όλα αυτά που κουβαλώ που φτιάξαν άλλοι

Εχω 8000 φρίκες να τις φάω με το κουτάλι

Αρκετά για ένα βράδυ είπα αύριο πάμε πάλι

Ευτυχώς βρηκα τον nomad και μου είπε αδερφέ μου έχεις ταλέντο και θα λάμψεις δυο λεπτά πριν το ξεχάσω

Μου'πε μέχρι τέλους θα'μαι εδώ οποτε όσο και να με ρωτάτε μάγκες σορρυ παραγωγό δεν αλλάζω

Πέντε χρόνια τώρα προσπαθώ να του αποδείξω πως η επένδυση σε μένα έπιασε τόπο

Πέντε χρόνια τώρα δεν το ξέρει μα στ'αλήθεια λειτουργεί και ως το μόνο μου τσιρώτο

Πρώτα χρόνια γνωριμίας με τον βυθ κάθε μέρα ερχόταν σπίτι να με πάρει με τ'αμάξι του

Επαιζε πάντα μουσική μου κι'αυτό με άγγιξε γιατί πάντα οι γνωστοί μου μειώνανε τα κομμάτια μου

Τώρα τον παίρνω εγώ συνοδηγό γιατι το μικρό του ρενό μας εσωσε απ'τις φωτιές και επειτα πέθανε

Πως να είμαι φιλοχρήματος ενω μας είχαν σώσει την ζωή τα 300 ευρώ που έκανε

Εχω ανθρώπους που ασχέτως με τα νούμερα με θέλουν στην ζωή τους και θαυμάζουν ο,τι κάνω

Άρα μια απο τις φοβίες μου έχει φύγει, ενιωσα σημαντικός πριν να πεθάνω

Συγγνώμη που δεν είμαι ο κύριος τέλειος μα πρέπει να το πω γιατί βαραίνει το λαιμό μου το γαμήδι

Υπάρχει ένας άνθρωπος στον κόσμο που μισώ και ντρέπομαι γιατί το μίσος μονο φως δεν μεταδιδει

Πως σκατά με έκανε σαν και τα μούτρα του; πως σκατά με γέμισε μόνο με κόμπλεξ;

Ποιος σκατά φέρεται έτσι σ'ενα παιδάκι ρε; πως σκατά δεν του έχουν ρίξει ακόμα κλώτσες;

Ξέρω δεν με βλέπει σαν εχθρό του μα να σας πω την αλήθεια μου τον βλέπω σαν δίκο μου και στ'αρχίδια μου

Κουράστηκα για πάντα να το παίζω δεν πειράζει, όχι πειράζει κι'αυτό βγαίνει απο τα στήθια μου

Για τεσσερα χρόνια δεν μπορω να θυμηθώ μια φορά να με κοιτώ με χαμόγελο στον καθρεύτη

Ο λόγος που δεν μίλησα ποτέ είναι οτι με κράζαν οι φίλοι μου και όχι αυτός που πρέπει

Κουράστηκα να μπλέκω με κοινό που με συγκρίνει με το χθές και στις πληγές μου ρίχνει αλάτια

Αν ακους το Κατερίνα μόνο δεν ανήκεις φίλε στο κοινό μου, το αληθινό κοινό μου είναι διαμάντια

Αν με κράζεις δέκα χρόνια σε οποιο σχόλιο μπορείς, να ξέρεις πως μου είσαι αντιπαθής

Να προσέχεις που το κάνεις γιατί δεν θα'σουνα σωος κι'αβλαβης αμα δεν ημουν ευγένης

Το ένα λάθος φέρνει τ'αλλο, το δευτερο φέρνει τρίτο, τρίτο τέταρτο θα μάθω μα ήδη επιπυροκρότησε

Εύχομαι να μάθουν απο κάπου ποση εκτιμηση τρέφω για καθέναν που χειροκρότησε

2025 και με βρίσκω

Το Journey ήταν βαρύ μα είπα πιο καλά τα πιο βαριά μη θίξω

Μετά απο εδώ δεν φοβάμαι να ξαναρχίσω

Ξεκινάω απ'το μηδέν για εκεί που αξίζω

Έχω βάλει τα ρέστα μου στο τραπέζι

Κρατώ την μοίρα μου καλά να μην μου τρέξει

Ξέρω πως άργησα πολύ με συγχωρείτε έτσι σας καλωσορίζω στην σελίδα 26